Een archeologische vondst toont aan dat 400 jaar geleden al oplossingen werden gebruikt om een gebit te behouden. Het gaat om de Franse edelvrouw Anne d’Alègre, zij leefde van 1565 tot 1619. Archeologen onderzochten haar schedel en ontdekte een opmerkelijke oplossing om loszittende tanden vast te zetten met gouddraad. Anne had zelfs een kunsttand.
Als hoogleraar neuropsychologie richt Erik Scherder zich met hart en ziel op de geheimen van het brein. Er wordt steeds meer bekend over de relatie tussen mondgezondheid en de algehele gezondheid en dus ook de hersenen.
Met de uitleg van professor Erik Scherder kunnen we beter begrijpen waarom en hoe mondgezondheid invloed heeft op onze hersenen en wat we zelf, met onze mondgezondheid en goed kauwen kunnen doen voor onze breingezondheid.
We eten elke dag 3 keer, of vaker met tussendoortjes. We eten, kauwen een paar keer en slikken het door. Soms, in alle drukte eet je bijna ongemerkt, zonder aandacht omdat je bezig bent met de krant, je mobiel, kinderen die aandacht vragen of je eet met je blik op de computer tijdens je werk. Is zomaar ineens je bord leeg! Iedereen heeft wel een eetgewoonte, een ritme ontwikkeld in hoe we kauwen en hoe vaak we kauwen voor we doorslikken. Je doet het eigenlijk meestal op gevoel en niet bewust.
NVM-mondhygiënisten vraagt aandacht voor preventieve mondzorg voor de jeugd tijdens de Week van de Mondhygiënist onder het motto ‘Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst!’
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst
Erik Scherder is een Nederlandse hoogleraar neuropsychologie die verbonden is aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Daarnaast is hij als hoogleraar Bewegingswetenschappen verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen en ontving hij op 24 september 2021 een eredoctoraat aan de Open Universiteit Heerlen.
Daarnaast is hij spreker en auteur van verschillende boeken over het brein.
Ik ben met name gespecialiseerd in de zorg, sociale zekerheid en finance/bedrijfsleven, maar los daarvan ook inzetbaar op een breed scala aan onderwerpen.
Mensen ontmoeten, ze interviewen en daar mooie verhalen van maken. Dat is wat ik met plezier doe. Iedereen heeft een verhaal. Ik schrijf het op.
Mijn moeder zei net, dat we vandaag de tandarts gaan.
Maar ik wil niet, want ik ben bang voor de tandarts.
Maar mijn moeder zegt dat je niet voor de tandarts bang hoeft te zijn.
Maar ik ben juist wel bang voor de tandarts.
Mijn moeder zegt een tijdje later dat we gaan.
In de auto had ik heel erg buikpijn.
Ik zag de tandarts al.
‘We zijn er’, zei mijn moeder een uurtje later.
We waren binnengekomen in het tandarts gebouw.
We gingen in de wachtkamer zitten.
Ik ben Guusje. Ik zit in groep 5. Ik wil modeontwerper worden.
Ik vind het belangrijk dat kinderen 2 keer per jaar naar de tandarts gaan. Omdat ik het fijn vind als ieder kind geen gaatjes krijgt, en omdat ze dan geen pijn door hun gebit hebben. En ik vind het ook belangrijk dat kinderen goed poetsen, en dat bij jonge kinderen de ouders goed na poetsen.
Het klamme zweet staat je in de handen want je kind moet naar de tandarts! Geen klam zweet omdat je zelf bij de tandarts in de stoel mag plaatsnemen, maar omdat je kind een behandeling moet ondergaan. Het is moeilijk om je kind goed te begeleiden wanneer je eigen angst overheerst.
Iedereen weet dat je twee keer per dag je tanden goed moet poetsen. Dat doe je onder andere om tandplak te verwijderen. Tandplak is een laagje van etensresten, speeksel en bacteriën. Als tandplak lang blijft zitten, verandert het door de mineralen in je speeksel in tandsteen; tandplak wordt dan letterlijk zo hard als steen. En dat kan voor problemen in je mond zorgen.