Atrofie van het kaakbot betekent dat het kaakbot dunner of lager wordt. Dit gebeurt wanneer het bot minder wordt belast of wanneer er tanden of kiezen ontbreken. Na het trekken van een tand of kies begint het kaakbot op die plek geleidelijk af te nemen. Dit is een normaal proces, maar het kan invloed hebben op de vorm en stevigheid van de kaak.

Kaakbotatrofie komt vaker voor bij mensen die al langere tijd een kunstgebit dragen of meerdere tanden en kiezen missen. Ook tandvleesontstekingen, zoals parodontitis, kunnen ervoor zorgen dat kaakbot verloren gaat.

Wanneer het kaakbot sterk is geslonken, kan een kunstgebit minder goed blijven zitten. Ook kan het plaatsen van een implantaat lastiger worden, omdat er onvoldoende bot aanwezig is om het implantaat stevig vast te zetten.
Als er te weinig kaakbot is, kan de tandarts of implantoloog soms een botopbouw (botaugmentatie) adviseren. Hierbij wordt het kaakbot aangevuld, zodat er weer voldoende steun ontstaat voor een implantaat of om de kaak beter te herstellen.
Regelmatige controles bij de tandarts en een goede mondhygiëne helpen om tandvleesproblemen en botverlies zoveel mogelijk te voorkomen. Bij het ontbreken van één of meerdere tanden of kiezen is het verstandig om met de tandarts te bespreken welke behandeling het beste past om het kaakbot zo gezond mogelijk te houden.