Hulp nodig

Author:
Akrasia
Posted:
zo, 09/25/2022 - 17:07
Hey, bedankt om dit te lezen, en om met de deur in huis te vallen: ik durf niet meer naar de tandarts. Ik zou zo graag geholpen worden, maar de mentale blokkade lijkt onoverkomelijk. Ik voel mij gefaald, en dat ik alles heb verpest. Er is een brug op implantaten afgebroken in mijn mond, er is ook een andere onderhand afgebroken.
Ik heb jarenlang een depressie gehad nadat iemand in mijn omgeving op traumatische manier is overleden. Ik ben toen niet naar de tandarts geweest wat erg dom was.
Ik denk dat ik hier wat bemoediging zoek. Of een luisterend oor. Bedankt.
Ik snap niet waarom zo gehandeld heb en waarom ik al zo lang zo angstig ben hierrond. Ik zit nu al een hele tijd met het verlangen mijn leven op dit vlak weer in orde te brengen, maar ik ben zo bang voor het oordeel van de tandarts, en ook dat niemand mij zou willen behandelen. En ook met het schuldgevoel dat ik de tandarts heb teleurgesteld.
Het gaat nu al een tijd weer beter met mij, maar ik zit met dit enorm grote probleem.
Tandarts_Richa…

Ik heb het al eerder geschreven. U zult die cirkel v angst moeten doorbreken. En indien u dat niet alleen kunt misschien met geestelijke hulp. Wij behandelen iedereen die geholpen willen worden. Geef ons de kans. Wij begrijpen dat er verschillende situaties zijn die weer gevolgen hebben. Wij voelen ons niet teleurgesteld, dat zit in uw hoofd omdat u teleurgesteld bent. Wij kijken meer zwart/wit. Dit constateren wij en zo kunnen wij u helpen. Geef ons die kans u te helpen.
zo, 09/25/2022 - 21:54 Permalink
Akrasia

Bedankt voor uw reactie - het is enorm gewaardeerd dat een tandarts (een persoon die mij angst inboezemt) hierop reageert. Ik moet inderdaad uit de verlammende cirkel van angst. De tandarts waarbij ik was heeft mij goed geholpen toen, en ik voelde me heel goed bij hem. Ik kamp al mijn hele leven met erge angststoornissen rond tanden/tandarts). En na die goede zorgen van die man heb ik het dan zelf weer verpest, door mentale problemen, en ik heb mezelf daar zo in teleurgesteld en voel me erg beschaamd en ben bang dat hij me niet meer zal willen behandelen en onvriendelijk zal zijn (wat ik dan ook wel weer zou snappen).
Ik ben ook bang dat er erge zaken zullen worden geconstateerd, of dat de implantaten in mijn onderkaak moeten worden verwijderd worden, dat het bot is aangetast of dergelijke. In mijn hoofd spelen vele horrorverhalen.
Maar goed, in deze cirkel blijven tot aan mijn dood is ook geen optie.
Misschien moet ik mijn oude tandarts eens mailen met de vraag of ik nog een afspraak mag maken, of misschien moet ik gewoon maar bellen voor een afspraak.

Nogmaals hartelijk bedankt.
ma, 09/26/2022 - 21:05 Permalink
Tandarts_Richa…

Het is zoals het is . Samen pakken wij de draad weer op en herstellen waar nodig binnen de mogelijkheden v uw budget. Een client is pas uitgeschreven met wederzijdse goedkeuring. Dus als u zich nog niet heeft uitgeschreven bent u waarschijnlijk nog ingeschreven. Gewoon bellen voor een afspraak. Samen een plan maken en uitvoeren. Geef mij uw tandarts de kans, het vertrouwen. Zal mijn best doen.
ma, 09/26/2022 - 22:38 Permalink
adorst

Heb je inmiddels al de stap durven zetten? Ik ben ook 5 jaar niet geweest en vanmiddag weer voor het eerst.
Ik heb 2 afgebroken kiezen, zichtbare andere gaatjes en ontzettend veel tandsteen en ontstoken tandvlees. Poetsen zonder bloeden zit er niet bij.

En uit angst voor wat de tandarts nog meer zal ontdekken, welke kosten dat met zich mee zal brengen en ook uit schaamte heb ik het dus ook nog niet eerder aangedurfd een afspraak te maken.

Vanmiddag ben ik eindelijk weer eens geweest en het viel reuze mee! Al die horrorgedachten die jij hebt, had ik ook. En waren gelukkig helemaal niet waar! Die 2 kiezen kunnen ze niet meer maken en worden getrokken. Verder is het wat gaatjes dichten en klaar. En de tandarts was super begripvol en aardig. Uit niks bleek iets van een veroordeling (of zelfs walging) van de tandarts. Je wil niet weten hoe trots op mijzelf ik daar de deur uitliep!

Ik hoop dat jij dat trotse gevoel inmiddels ook hebt of heel snel mag beleven :) Succes! Je kan het!
do, 11/24/2022 - 20:25 Permalink
Tandarts_Richa…

Blij te horen dat u de voor u juiste tandarts gevonden hebt. Klein advies: afhankelijk v welke kiezen... ze te vervangen. Heb het met uw tandarts over. Voor alles kan gespaard worden, als men dat wil. De ene doet er soms langer over het sparen dan de ander. In mijn vak, net als met een auto, duurste oplossing geeft vaak het meeste comfort.
vr, 11/25/2022 - 09:34 Permalink
Akrasia

Als antwoord op door adorst

Hey, bedankt voor je bericht. Wat goed dat jij de juiste stappen aan het zetten bent! Je mag terecht trots op jezelf zijn. Was het een nieuwe tandarts of je oude tandarts? Het klinkt alsof het ook allemaal nog wel meevalt.
Ik ben zelf nog niet zo ver geraakt. Ik voel me heel angstig en beschaamd, en kan me er niet over zetten, dat ik het zo slecht heb gedaan op dit vlak, en vooral dat ik dan die implantaten heb, en niet op controle ben geweest. Ik heb nog altijd het gevoel dat dat niet meer goed kan komen.
Ik heb begin januari een intake gesprek met een psycholoog (omwille van andere angst-gerelateerde problemen), en als het klikt breng ik dit ook ter sprake.
Ik ben ook niet trots dat ik nog geen stappen heb ondernomen. En ik keek dit weekend op het forum, omdat ik ook hoopte dat iemand nog op mijn topic zou hebben gereageerd, en om gelijkaardige topics te zoeken. Bedankt dus voor je reactie en veel success met jouw traject!!
zo, 12/18/2022 - 20:24 Permalink
Akrasia

Hey, ik kom hier nog even terug. Ik zit een beetje vast. Ik doe mijn verhaal een beetje uitgebreider. Ik heb nooit sterke tanden gehad. Toen ik 12 was, is er een stuk van een hoektand afgebroken, en daar is het beginnen mislopen. Ik had op dat moment geen beste tandarts en was al angstig. Ik had een afgebroken tand, maar ging moeten wachten tot ik enkele jaren ouder ouder en uitgegroeid was, om een oplossing hiervoor te krijgen, een stifttand. Ik kan me al niet meer herinneren waarom er toen geen tijdelijke oplossing mogelijk was, maar het was zo. Ik had dus vanaf hele jonge leeftijd schaamte en geen open lach.
In mijn puberteit zijn er verder nog een aantal zaken misgelopen in mijn lichamelijke ontwikkeling. Een afwijking aan mijn lichaam en een afwijking “aan mijn hoofd” (ik benoem het nu even vaag) - beide zeer zeldzame zaken, die niets met elkaar te maken hebben. Door de zeldzaamheid was het erg eenzaam, ik ben nooit iemand tegengekomen die hetzelfde had. Dit was in mijn puberteit - ik voelde me dus erg slecht in mijn vel en een kermisfreak. Ik ben in die periode heel angstig geworden.
Ik kreeg ook erg veel ontstekingen aan mijn tanden, abcessen. Soms was mijn kaak helemaal opgezwollen. Dat was dus in mijn tienerjaren. Vanaf de puberteit. Hierdoor ben ik veel tanden verloren (de tand met het abces werd telkens getrokken). In al dit waren mijn ouders een beetje afwezig moet ik ook zeggen. Ik stond er alleen voor. Ik verhulde mijn lichamelijke afwijking met kleding, en mijn tanden verborg ik zo veel mogelijk. Zo heb ik lang geleefd. Master of disguise.
Om eerlijk te zijn weet ik nog altijd niet waarom ik in mijn puberteit heb doorgemaakt wat ik heb doorgemaakt - ik poetste mijn tanden wel - maar ik had continu die ontstekingen.
Ik heb het lang erg moeilijk gehad. Mijn studies lukten niet goed, ik voelde me volledig gebokkeerd. Ik ben uiteindelijk uit het dal geklommen. Ik heb me laten opereren aan (genetische?) afwijking 1 en heb ook genetische afwijking 2 wat kunnen verbeteren (ongoing fight). Uiteindelijk is het nog goedgekomen in de zin dat ik een goeie job heb gevonden, enz. Enkel met die tanden ben ik nog een tijd blijven rondlopen. Ik had geen tandarts. Nooit een open lach. Uiteindelijk heb ik toch de moed gevonden om naar een tandarts te gaan. Een implantoloog. Ik heb implantaten gekregen in mijn bovenkaak, en een brug op implantaten rechts onderaan. Dat was allemaal super. Ik nam op dat moment antidepressiva, en daardoor kon ik mijn angst overwinnen. Ik had ook een goeie band met die tandarts, en ben hem tot op vandaag nog altijd heel dankbaar. Het hele traject heeft toch twee jaar geduurd, en ik ben altijd trouw naar de afspraken geweest.
Helaas is het dan nadien misgelopen. Ik ben gestopt met de antidepressiva, en op dat moment heeft iemand die erg dicht bij me stond zelfmoord gepleegd. Ik ben op dat moment niet ingegaan op de email waar ik werd uitgenodigd voor een controle. En omdat ik toen daar niet op ben ingegaan, durfde ik nadien ook niet meer gaan. MIjn brug met drie tanden onderaan is uiteindelijk afgebroken en ik durfde niet meer gaan. Ik ben na die zelfmoord in een depressie terechtgekomen, maar die depressie is nu al enige tijd voorbij, en ik durf niet meer te gaan - het is te lang geleden. Ik heb het verpest. En zo is dat angstpatroon extreme proporties gaan aannemen. Die tandarts gaf mij een kans, en ik heb zwaar gefaald. Je moet implantaten goed verzorgen, en ik zit nu al zo lang met die afgebroken brug. Er is wat ontsteking aan het tandvlees rond het implantaat. Ik beeld me in dat die implantaten gaan moeten verwijderd worden, dat het allemaal een ramp is. En ik wil zo graag nog hieruit geraken in dit leven. Het gaat verder niet slecht met mij - ik heb nog mogelijkheden in het leven, een OK brein, ..maar ik zit vast.
ma, 11/13/2023 - 22:43 Permalink
Akrasia

Hey, er komt nu toch wat schot in de zaak. Ik heb het probleem besproken met mijn huisarts, en met een therapeute die allebei vriendelijk en niet veroordelend reageerden. Dat was erg bemoedigend voor mij. Ik ga nu dit weekend mijn oude tandarts een email sturen en vragen of ik een afspraak mag maken.
za, 01/13/2024 - 11:04 Permalink
Akrasia

Hoi, ik ben bij de tandarts geweest, en er is een behandelplan opgesteld. Het is minder erg dan ik had gevreesd. Ze kunnen mijn afgebroken brug gewoon terugplaatsen - de implantaten zijn nog in orde. Een ook bovenaan zijn de implantaten OK. Verder moet er één tand onderin worden getrokken waar een stuk van afgebroken was. Het contact met de tandarts was erg goed, en ik kreeg goed advies.
Mijn angsten waren de laatste jaren buiten proportie gegroeid. Een afspraak maken met de tandarts was een berg die ik niet over kwam. Het is pas door het probleem open te trekken, en o.a. te bespreken met de huisarts, en hier op het forum, dat ik uiteindelijk actie kon ondernemen. Het is nooit goed om alleen te blijven staan met een probleem, dat is de grootste les die ik geleerd heb.
Aan alle andere angstige mensen kan ik alleen maar aanraden om de stap te zetten, en het niet in je hoofd te laten uitgroeien tot iets gigantisch groot. Ik wil ook Tandarts Richard bedanken om mijn berichten te hebben gelezen en er mij met mijn neus op te drukken dat ik geen andere keuze had dan om actie te ondernemen.
wo, 02/07/2024 - 08:28 Permalink
Akrasia

Intussen is de afgebroken tand verwijderd en is er aan de implantaten in de onderkaak gewerkt - er was een opbouwschroef afgebroken. Volgende week wordt de brug met 3 tanden opnieuw geplaatst. Ik ben erg blij en voel me veel beter. Mijn tandarts is een hele goeie. Nu moet er nog ergens een gaatje worden gevuld, en een oplossing komen voor het gat van de getrokken tand. De angst (die vooral betrekking had op de schaamte en angst voor het oordeel van de tandarts) is helemaal weg. Ik ben ook overgestapt op elektrisch poetsen, en dat bevalt heel erg.
do, 03/14/2024 - 09:57 Permalink
Akrasia

Ik schrijf wat van me af. Ik kom mezelf wel heel erg tegen, maar dat is goed dan wel nodig veronderstel ik.

De brug is teruggeplaatst. Het zijn drie tanden: hoektand en dan twee kiezen. Maar omdat mijn voorste tanden intussen wat dichter naar elkaar zijn bewogen sluit de brug niet meer mooi aan op die tanden. Er is daar nu een spleet, wat niet mooi is. Ik hoop dat op termijn er een oplossing hiervoor kan worden gevonden. Door te vullen of de brug aan te passen of door orthodontie?
In juli wordt een implantaat geplaatst om de getrokken tand te vervangen - ook een hoektand onderaan. Ik zal dus nog zeker een half jaar met een gat rondlopen en dat is moeilijk uiteraard. Want ik kan niet wachten om terug vol in het leven te staan.

Ik voel me belemmerd in sociale contacten, voel me onbehaaglijk en vaak angstig. Vooral op het werk heb ik de neiging afstand te houden. Ik schaam me gewoon enorm. Het liefst van al zou ik me gewoon nog een half jaar opsluiten en veel boeken lezen, studeren, enz, en veel gaan zwemmen. Geen onveilige buitenwereld. Maar goed, dat is geen optie en ik heb een druk leven met werk en ook sociaal. Misschien zou het nog het beste zijn om open kaart te spelen en tegen collega’s, vrienden.. eerlijk te zeggen dat ik wacht op een implantaat. Dan is het uit de weg.

In april wordt mijn gebit grondig gereinigd door de hygiëniste, en nadien moet ik naar een andere tandarts (de huidige is een implantoloog en doet geen vullingen enz.). Blijkbaar zijn er toch ook nog meer problemen met de bestaande kiezen. Een tand staat een beetje los en moet gevuld worden, maar ik vrees een beetje dat die kies op termijn ook verloren zal gaan. Het is beangstigend ook, een nieuwe tandarts.

Het was ook confronterend nu bij de implantoloog. Er wed gevraagd even naar het computerscherm te kijken, en mijn dossier stond open, en het begon met “Angstig. Bewust van verwaarlozing.”
Zoals ik al schreef, ik kom mezelf erg tegen. Ik heb dit niet goed gedaan, en heb me heel erg laten gaan in angstig-vermijdend gedrag. Ik ben heel erg bereid om aan mezelf te werken. Ik wil gewoon op alle vlakken “normaal” functioneren. Ik blijf doorzetten, ooit komt hier een einde aan, al is het pas in het najaar.
do, 03/21/2024 - 20:06 Permalink
Akrasia

Intussen gaat het wel goed hoor. Ik ben bij de mondhygiëniste geweest om mijn gebit te laten reinigen, en kreeg te horen dat ik goed poets en er niets aan te merken is op dat vlak. Dat was wel fijn om te horen, en bemoedigend. Ik vind poetsen met de OralB ook heel fijn.
zo, 04/14/2024 - 10:56 Permalink
Akrasia

Ik ben nu twee keer bij een nieuwe, gewone tandarts geweest om enkele gaatjes te laten vullen. Deze tandarts valt ook heel goed mee. Helaas bleek ik een gat te hebben dat dicht bij een zenuw kwam. De kies is nu ontzenuwd door de tandarts en ik heb een voorlopige vulling gekregen. Gezien mijn angstproblematiek had ze me niet gezegd dat ze de zenuw eruit aan het halen was. Misschien best, ik was al behoorlijk angstig voor het boren.
Maar nu moet ik dus naar een endodontoloog voor de verdere wortelkanaalbehandeling, en die zal dan ook weer een voorlopige vulling plaatsen, waarna ik nog door de andere tandarts de definitieve vulling moet laten plaatsen. Nog twee afspraken dus.
Het is best veel allemaal - dan over twee maanden ook nog een implantaat.
Ik kijk erg uit naar wanneer alles achter de rug zal zijn en ik hopelijk weer wat open zal durven te lachen.
ma, 05/06/2024 - 15:28 Permalink
Akrasia

Bedankt, ja, dat zou beter zijn. Ik begrijp niet waarom het hier niet kan. Het is een beetje zonde dat de tand wordt gereinigd, dichtgemaakt, en dan weer open moet enkel om opnieuw te vullen. Al dat geboor… Normaal gezien had ik er meer op doorgevraagd of gevraagd me door te verwijzen naar iemand die wel definitief kan vullen. Maar het is een goeie tandarts, en ik ben dankbaar voor alle hulp die ik krijg en neem die met beide handen aan. Ik ga nu niet moeilijk hierover doen. Morgen bel ik de endodontoloog voor een afspraak en ik zal dan wat meer uitleg vragen.
Is definitief vullen een andere skill set dan tijdelijk vullen of heeft de gemiddelde endodontoloog hier het materiaal niet voor? Geen flauw idee. Misschien wordt er hier gewoon anders gewerkt dan in Nederland.
ma, 05/06/2024 - 19:30 Permalink
Akrasia

De tandarts zegt dat het niet kan… Ik heb mijn afspraak met de endodontoloog wel kunnen vervroegen naar juli, door ze te verzetten naar hun andere praktijk (iets verder voor mij). Ik wil hier zo snel mogelijk vanaf, gezien ik er wel wat angstig voor ben - angst voor mogelijke pijn.
wo, 05/15/2024 - 10:33 Permalink
Akrasia

Morgen heb ik de wk behandeling, ik zal wel zien hoe het loopt. Ik ga ter plaatse vragen of een definitieve vulling mogelijk is, en anders is het ook geen drama. Ik hoop dat ik niet te veel napijn zal hebben, ik vertrek met vakantie over een week.
Vorige week ook een implantaat gekregen onderaan, om de hoektand te vervangen. Hier heb ik geen enkele last van gehad. Over een drietal maanden is alles hopelijk in orde met mijn gebit!
ma, 07/22/2024 - 11:10 Permalink
Akrasia

Ze hebben de tand opengemaakt maar hij blijkt niet te redden helaas. Ze hebben hem weer opgevuld voorlopig omdat ik bijna op vakantie vertrek. Het gaat om tand 45. Op plaats 47 heb ik een implantaat gekregen vorige week en de kroon komt in oktober. Ik zou willen wachten tot dan voor de extractie omdat het echt geen zicht is met die tand 46 die dan alleen zou staan en nergens steun van krijgt. Of zijn er tijdelijke oplossingen mogelijk misschien.
Dit is een erge tegenvaller maar ik probeer de moed erin te houden
di, 07/23/2024 - 15:38 Permalink
Akrasia

Maar ondanks dat de ingreep niet is gelukt, was mijn ervaring met de endodontoloog wel heel goed. Hij wist me op mijn gemak te stellen in de stoel. Ik heb geen pijn gehad. Angst voor de tandarts is echt niet nodig. Ik heb dit jaar een nieuwe tandarts ontmoet, en deze endodontoloog, en ben bij de implantoloog geweest, en de mondhygiëniste, en al deze ervaringen waren stuk voor stuk goed. Geen pijn, en veel vriendelijkheid en respect. Mijn kijk op de tandheelkunde is, na slechte ervaringen in mijn jeugd, heel erg veranderd.
di, 07/23/2024 - 19:03 Permalink
Tandarts_Richa…

Blij dat u het zo ervaart. Daar doen wij ons best voor. Ik weet niet hoe de 46 eruit ziet maar als het zwak is zou dan niet een implantaat brug 45-47 een optie zijn. Maar anders krijgt de 46 nog de steun v d implantaten 45 en 47.
di, 07/23/2024 - 19:36 Permalink
Akrasia

Bedankt voor uw reactie.
De 46 is ook redelijk zwak maar redt het voorlopig nog wel. Met een implantaatbrug bedoelt u dan ook een extractie van de 46? Of een brug over de 46 met behoud van wortel? Ik ben vooral bang om lang met een opvallend gat rond te lopen. Na extractie duurt het 8 maanden tot het gat gevuld is.

Ik lach nu niet voluit, omdat ik een gat heb op de plek van hoektand 45. Ik kijk zo ontzettend uit naar die kroon.
di, 07/23/2024 - 19:51 Permalink
Akrasia

Ik had me vergist in de nummers van de elementen. De hoektand is 43 en de tand die eruit moet 45. Ik heb met mijn tandarts gesproken en die adviseerde toch niet de extractie van 44, maar wel het plaatsen van een implantaat op 45 en het opbouwen van 43 in oktober.
Nu nog verder met de implantoloog bespreken.
do, 07/25/2024 - 18:34 Permalink