Binnenkort naar de tandarts? Gebruik de groene button "Vraag een afspraak aan" op de pagina van de tandartspraktijk op deze site waarmee u een afspraak wilt maken. Snel, makkelijk en zonder wachttijd, de tandarts belt u zo snel mogelijk.
hulpvraag juridisch advies, hoe situatie aan te pakken na maandenlang ersntige complicaties te hebben gehad door ingreep | Tandarts.nl
16 berichten / 0 nieuw
Pagina 1 van 2
hulpvraag juridisch advies, hoe situatie aan te pakken na maandenlang ersntige complicaties te hebben gehad door ingreep
d9999
Offline
Laatst gezien: 1 maand 1 week geleden
Geregistreerd: 06/09/2020 - 15:55
door d9999 di, 06/09/2020 - 16:22
#1

Hallo iedereen,

Excuses voor het lange verhaal, maar ik voel dat ik de details moet vermelden, zodat de ernst blijkt van wat ik heb ondergaan.

Ik ben vorig jaar door mijn tandarts doorverwezen naar een collega tandarts van hetzelfde bedrijf in verband met dat ik het een en ander wilde laten restaureren aan mijn gebit. Ik wilde de verouderde vullingen die ik in mijn onderkiezen had laten vervangen. Die vullingen heb ik omdat ik die kiezen behoorlijk heb versleten door tandenknarsen. En ik wilde wat laten doen aan mijn voortanden. Mijn tandarts zei nog: ik denk dat je rustig genoeg bent nu om dat te laten doen. Ik dacht nog, hoezo rustig genoeg? Maar stond er verder niet bij stil want ik verwachtte geen problemen met wat ik voor ogen had.

Mijn tandarts was zich bewust van dat ik chronische ptss heb, en een enorm moelijke periode had ondergaan. Die dacht ik destijds af te kunnen sluiten, vandaar dat het voor mij tijd werd het een en ander te laten restaureren.

Echter kwam ik dus bij haar collega, en toen bleek er ineens sprake te zijn van het ophogen van mijn kiezen. Ik heb keurig alle praktische uitleg gehad over hoe hij die kiezen ging vormen met de computer en alles. Heb hem nog verteld dat ik zojuist een 'deadmissie' achter de rug had, en ik zag er denk ik ook echt nog wel wat gesloopt en gespannen uit etc. Hij heeft hier verder niet op doorgevraagd, en het verhaal heeft geen belletje doen laten rinkelen bij hem of het wel verstandig was mij (zeker zonder waarschuwing) een gebitsophoging te laten ondergaan. Tijdens de behandeling trok ik ook steeds de doekjes met spullen die bij mijn keel gelegd waren wat weg omdat ik daar nu eenmaal altijd veel spanning/banauwdheid ervoer. Volgens mij had ik er ook nog een opmerking over gemaakt dat het me benauwde, maar die laat ik maar in het midden.

Ik heb geen enkele waarschuwing gehad dat algemeen bekend blijkt dat het regelmatig gebeurt dat patienten moeite hebben met het accepteren van gebitsophogingen, en op de een of andere manier heb ik hier dus zelf ook compleet niet bij stilgestaan. Achteraf heb ik van een andere tandarts gehoord dat het regelmatig fout gaat/problemen geeft, en heb ook dingen voorbij zien komen over dat er tandartsen zijn die hun clienten eerst laten wennen door middel van een spalkje.

Voorts kreeg ik aan het begin van oktober 2019 dus gemiddeld 2 tot 3 mm aan ophoging geplaatst, inclusief de diepe groeven die ik decennia lang niet gewend was, want mijn vulling waren gewoon vlak.

Ik ben direct in complete paniek geschoten. Ik voelde me net jaws, alsof er bakstenen in mijn mond zaten, alsof er constant een plank tussen mijn kiezen zat en ik mijn kaken dus niet gewoon kon sluiten. Vooral het slikken van voedsel was problematisch,. Mijn hele keel ging op slot, en alsof die spieren niet meer goed functioneerden en ik niet meer wist hoe te slikken. Dit riep veel angst op. Ook het kauwen riep veel angst op. Mijn maag is vrij direct ingekrompen van de toestand. Het kauwen en slikken voelden verlamd/vermoeid, en kon vrij direct maar de helft van wat ik normaal at wegkrijgen. Ik at ook vrij direct voornameljk vloeibaar om die redenen. Ik was me ook enorm bewust van mijn tong en wist niet meer hoe die te moeten plaatsen. Was enorm angstig en depressief van alles.

Na 5 dagen kon ik weer terecht en wilde direct alles laten verwijderen, ik had ook alles verteld over mijn reacties op de behandeling. Schorvoetend heeft hij het grootste gedeelte verwijderd en heeft hier kosten voor gerekend. Hij stond erop dat ik het minimale aan groeven liet zitten omdat het anders wel echt zonde zou zijn van zijn werk. Hij deed het met pijn in zijn hart zei hij.
Ik was erin meegegaan, had veel geld uitgegeven eraan, en was geneigd te denken dat het aan mij lag. Volgens hem had hij iets al dit nog nooit meegemaakt en normaal zou hij nooit direct het gros weghalen. Kreeg ook toen niks te horen van hem dat het regelmatig gebeurt dat mensen er niet goed op reageren. Zoals het gebracht werd voelde ik me nogal uitzonderlijk.

Ik denk dat het leed ten eerste helaas al geschied was in die 5 dagen qua trauma-impact/shock en dat het hele keelgebeid zwaar ontregeld is geraakt. Hij had de opbouw voorts tot ongeveer een halve mm teruggeslepen. Wellicht als ik van meet af aan maar een halve mm opbouw had gehad dat ik minder moeite had met het accepteren. In ieder geval ben ik tot half november regelmatig in paniek met spoed teruggegaan naar deze tandartspraktijk. Ik was vaak terechtgekomen bij collega tandartsen omdat hij maar 2 dagen per week daar werkte. Iedereen raadde me aan niet zo angstig te reageren erop want er was bijna niks meer van de opbouw over. Ik ervoer telkens alsof er plekken zaten waar het scheef zat. Als een hele onderkaak opgebouwd wordt is mijn ervaring dat het vaak ook ter plekke moeilijk inschatten is of het nou goed zit of niet. Sommige plekken waren ook niet goed bijgewerkt, maar daarnaast was ik al zo door elkaar gehusseld, dat overal een vergrootglas op stond, en ik echt niet meer wist hoe mij gebit behoorde te staan. Mijn behandelaar zei uitiendelijk dat ik het de tijd moest geven, het weken kon duren voordat het echt natuurlijk ging aanvoelen. Dat zei hij dus voor het eerst, ik denk ergens rond de helft van oktober. Uiteindelijk heb ik dus half November een streep onder alles getrokken, en heb een spoedafspraak gemaakt alles tot in de originele stand terug te brengen. Maar het heeft dus allemaal niet mogen baten. Helaas heeft hij daarbij ondanks mijn nadrukkelijke verzoek (welke ik tijdens eerdere bezoeken ook al had gedaan) alsnog restanten (randjes tot aan klonten) aan de buiten-zijkanten van mijn kiezen laten zitten, dus het is ook niet netjes afgewerkt.

In de loop van oktober ervoer ik op een zeker moment een enorme kramp in mijn maag die omhoog schoot naar mijn slokdarm en daarna in de vorm van kramp naar beneden afvloeide naar mijn darmen. Dat moet het moment zijn geweest van dat mijn maag daadwerkelijk is ingeklapt. Ik kreeg voorts last van mijn keel en snapte niet waarom. Het bleek door zuuraanvallen te komen die maandenlang vrij constant aanhielden. Rond mijn huig en verhemelte raakte het allemaal gezwollen, rood, onstoken, het stond in de fik. Eerst dacht ik dat het allemaal door een griep kwam die ik had opgelopen. Vanaf begin november heb ik met een hartslag van 150 bij de huisarts gezeten en ben ik tot eind December diverse malen in paniek ook bij dingen als de ehbo/huisartsenpost geeindigd. Rond 6 november is mijn hele spijsverteringkanaal geklapt, de volgende dag werd bij de huisarts pas duidelijk dat ik maagklachten moest hebben. Ik dacht die nacht echt dood te gaan, en heb heel November en December klaargestaan om dood te gaan, had de tassen klaarstaan omdat ik voelde in het ziekenhuis opgenomen te moeten worden. Werd me ook bewust van klachten rond mijn slokdarm, 2:45 uur na het eten stapelde het voedsel zich op terug de slokdarm in tot in de keel. Het bleek teruggespuwd te worden door de 12-vingerige darm. Als dit over was, moest ik weer opnieuw eten vanwge hongerpijnen en begon het liedje weer opnieuw. Veel zwaarder verteerbaar voedsel veroorzaakte veel zuuraanvallen. En had ik meen esophagitis ontwikkeld. Als er een randje aan een pil zat, kon dat de slokdarm al irriteren, en voorts stapelden de pillen die ik slikte zich op tot in de keel, dingen als bruine rijst irriteerden ook dermate dat het zch ook opstapelde in mijn slokdarm. Ik ervoer dat eten regelmatig terugvloeide dat ik net door had geslikt, en voorts niet direct alsnog kon wegslikken. Heb die maanden nauwelijks geslapen en de hele dag door rechtop moeten zitten en alle soorten horror doorstaan die ik me maar kan bedenken. Als ik per ongeluk op de rechterkant had gelegen werd ik met een verdraaide keel/slokdarm wakker omdat de maaginhoud dan kennelijk makkelijk naar boven vloeit. Bijtende voedingsmiddelen als azijn hoefde ik niet proberen want dat brandde immens. In December kreeg ik er nog een aft overheen bovenop mijn huig (door alle zuur, stress, en dat mijn systeem kennelijk slecht voedsel opnam, want at kerngezond, zij het dat werkelijk alles in de blender moest. Dat heb ik tot in Januari sowieso moeten volhouden, daarna ben ik langzaam weer vast voedsel gaan eten). Deze aft voelde alsof er een dolk door mijn hersens ging. Heb die hele maand nagenoeg niet geslapen, en compleet strak gestaan van de angst, voorbij wat ik kon handelen.
Deze hele ervaring is een complete nachtmerrie geweest voor me, en reden om ook nu nog met extra PTSS te zitten als ik eraan terugdenk.

Ik kreeg ivm de situatie van de huisarts vanaf begin November een verhoogde dosis valium (20mg) en slaapmiddelen, en maagzuurremmers. Ik gebruikte voorheen al gemiddeld 3mg valium per nacht om te slapen, en gebuikte een slaappil indien nodig. Met oud en nieuw voelde het nieuwjaar alsof ik 2020 in een grafkist zou eindigen, terwijl ik onder een zware dosis anti psychotica probeerde te slapen omdat zware middelen als flurazepam volkomen niks uithaalden. Dit middel deed ook weinig voor me.

20 december ben ik bij de crisisdienst terechtgekomen omdat ik 24/7 in die complete angst/paniek staat verkeerde, die hebben me ondersteund tot nu, ook qua rustgevende medicatie. Januari en Februari waren ook een complete hel, en heb me 24/7 volkomen suicidaal en als een paniek rambo gevoeld, en puur overleefd op de adrenaline. Het is een wonder dat ik dit heb overleefd en heb volgehouden. De crisisdienst, die mij tot op heden onder hun hoede hebben in afwachting tot het moment dat ik ergens anders verder in behandeling kan, is ook heel trots op hoe ik hieruit weet te klimmen. Ik zou het eigenlijk psychotisch noemen waar ik in maandenlang in heb gezeten, verlammende doodsangst, ware het niet dat ik uiteindelijk niet daadwerkelijk psychotisch was. En ben er eigenlijk ook pas nu aan toe in staat te zijn deze vraag hier te stellen en me in het verhaal te verdiepen.

In januari heb ik een echo ondergaan om mijn buikorganen te onderzoeken omdat ik helemaal gek werd niet te weten wat er gaande was. Hierop was gelukkig niks te zien, dat gaf wat rust. Ik wilde eigenlijk ook een maagonderzoek, maar moest hier vanaf zien omdat een slang in mijn keel compleet niet te doen zou zijn.

De klachten zijn vanaf februari heel langzaam tot rust aan het komen. Ook doordat ik allerlei ondersteunende behandelingen onderga die ik uit eigen zak moet betalen, en veel supplementen neem. Het hele ding heeft me klauwen vol met geld gekost. Maar vooralsnog is het nu niet verstandig zelfstandig te wonen. Dan zou ik vooralsnog gewoon in suicidaliteit eindigen telkens door de benauwenis, en heb lange tijd geen seconde alleen durven zijn. Ik woon dus sinds December in bij een vriend, die eigenlijk mijn mantelverzorger te noemen is en wiens leven helemaal in het teken hiervan heeft gestaan. Voor hem is het ook echt zwaar geweest. Pas vanaf mei durf ik weer de straat op voor een wandeling, en is er voorzichtig aan ook weer sprake van af en toe momenten te hebben weer een beetje te kunnen genieten, maar ik ben nog steeds erg gespannen, slaap onvoldoende, heb het benauwd van die keel, inclusief paranoide gevoelens hierover en veel angst dat het nooit overgaat. Ben nog heel depressief en uitgeput van alles. Heb maandenlang van de pijn niet kunnen praten en nog steeds heb ik hier moeite mee. Mijn keel is nog steeds geirriteerd vanachter de huig, aan de recherkant, waar natuurlijk het meeste zuur terecht is gekomen, en dat zal waarschijnlijk langzaam genezen, al moet ik het in de gaten houden dat zich niks kwaadaardigs gaat vormen daar na 8 maanden constante ontsteking/irritatie. Mijn maag is nog steeds van slag door die keel, nog steeds is deze wat verkrampt en voel veel angst daar. Ik slaap nog steeds met mijn bovenlichaam verhoogd. Nog steeds slik ik valium om de boel te reguleren. En ben absoluut nog niet in staat normaal te functioneren.

Ik zou heel graag advies willen inwinnen over wat te doen in verband met wat me overkomen is, ook over wat ik kan doen in verband met vergoeding wat betreft geleden schade, ziekte en dat tot nu toe 8 maanden van mijn leven een complete horrorshow zijn geweest. Hoe mijn systeem op behandelingen reageert kan ik niks aan doen, daar had ik voor gewaarschuwd moeten worden. Dan had ik 3x nagedacht voordat ik hierin meeging, en had zeer waarschijnlijk verkozen niet aan gebtsophogingen te doen.

Ps, afgezien van chronsiche PTSS heb ik verder geen medisch verleden. De klachten zijn dus echt ontstaan door deze behandeling.

Ik zou u heel dankbaar zijn voor advies!

Met vriendelijke groet,

D

Het is een heel lang verhaal,
vV
Offline
Laatst gezien: 3 uur 47 min geleden
Geregistreerd: 04/26/2004 - 02:00
door vV wo, 06/10/2020 - 12:42

Het is een heel lang verhaal, waar helaas ook wat dingen en een perceptie over zaken instaan die niet kloppen. Ingegeven door commentaar van anderen snap ik, maar desalniettemin onjuist. Het lijkt mij dan ook verstandig je bij te laten staan door iemand met verstand van zaken.
Verder vraag ik mij af waarom bij een dergelijk forse verhoging er niet voor gekozen is een aanvraag in het kader van bijzondere tandheelkunde te doen, want het lijkt erop dat dit binnen de grenzen daarvoor valt.

Voor indien klacht: gebruik zoekfunctie, is al vaker over geschreven. neem contact op met de klachtencommissie waar de tandarts bij is aangesloten. De meest gebruikte procedure is eerst de klacht met wens over oplossing neer te leggen bij de tandarts zelf, en van daaruit verder.

Hoe mijn systeem op behandelingen reageert kan ik niks aan doen, daar had ik voor gewaarschuwd moeten worden.

deze reactie is/was zeker niet voorspelbaar... dat is een van de problemen in het verhaal. punt is: je kwam zelf met een vraag om dingen te gaan doen... dan mag de andere kant toch aannemen dat je er ook klaar voor bent. En een behandeling zoals je hebt ondergaan vergt veel lange afspraken, dat het niet eenvoudig zou zijn volgt daar al uit. Ik vrees dat dit wel een lastige discussie wordt.

Het is een heel lang verhaal,
d9999
Offline
Laatst gezien: 1 maand 1 week geleden
Geregistreerd: 06/09/2020 - 15:55
door d9999 wo, 06/10/2020 - 13:12
(Reply to #2)

Bedankt voor de reactie en advies! Het is inderdaad een heel lang verhaal. (Heel erg bedankt voor het lezen ervan!) Het is misschien meer voor mijn dagboeken, waar ik het hele verhaal reconstrueer om voorts met de kern te moeten komen. Ik leer hiervan.
Ik blijf erbij dat een behandeling waarbij er significant kans is op op zijn minst te moeten wennen, tot aan dat er kans is op dat de reactie niet goed is, dat ik daar op zijn minst over op de hoogte gesteld had moeten zijn. De tandarts die ik achteraf sprak had het over dat het regelmatig niet zonder slag of stoot gaat. Hij had het letterlijk over dat het regelmatig ook niet goed gaat. Maar dat zou dus niet kloppen? Mijn reactie mag binnen de groep die moeite heeft met een dergelijke ingreep vrij extreem zijn, maar dat vind ik het risico van een behandelaar die zijn clienten op geen enkele manier op de hoogte stelt. Ik had naar alle waarschijnlijkheid geen ophoging ondergaan, en zeker geen forse als iemand me had laten stilstaan bij hoe het voelt. Het is op zijn minst onzorgvuldig, en vind het raar dat het bestaat dat bij een dergelijke ingreep die u ook een forse vehoging noemt, de behandelaar ervan uit kan gaan dat iemand weet waar hij aan begint.

Mijn vraag was daarnaast om vullingen te laten vervangen, niet om op te hogen. Daar was de tandarts die me heeft doorverwezen van op de hoogte, want dat heb ik letterlijk zo gezegd. Dan had ze moeten zeggen: jij denkt aan vullingen, wij denken aan een ophoging, maar daar moet je misschien wel even aan wennen en het kan ook zijn dat je er moeite mee kunt hebben. Hooguit heb ik het over porselein gehad, maar had niet eens stilgestaan bij dat het ophogen van kiezen bestaat, laat staan die van een hele kaak. Het lijkt erop dat zij van mijn vraag iets anders heeft gemaakt in haar hoofd, maar hoe het ook zij: ik ben op geen enkele manier ingelicht.
Ik herinner me trouwens ook dat zij op de hoogte was van de spanningen rond mijn keel, en heeft me in het verleden daar specifiek voor naar een therapie willen doorverwijzen. Dat was misschien een jaar eerder ongeveer. Dus om het te laten bij 'ik denk dat je er rustig genoeg voor bent' vind ik voorbarig, en dat is ook gebleken. Had ze me wel mogen zeggen waar ik rustig genoeg voor was volgens haar met die keelsituatie van me.

Of dat ik van de uiteindelijke behandelaar dan te horen krijg toen ik hem met klem vroeg de boel per direct weer te verlagen dat dit exact de reden was waarom het dus verstandig was geen porselein te hebben gebruikt. Ik weet wel dat hij het voorheen heeft gehad over dat dat materiaal niet meer aan te passen was, maar hij had ook wel even mogen zeggen waarom dat belangrijk was te weten.
Ik ben in ieder geval onwetend de behandeling ingegaan. Ik voel niet dat ik een keuze heb gehad stil te staan bij hoe een ophoging aanvoelt.
Ik heb daarnaast alleen mijn beleving opgeschreven, ik vraag me af wat er niet klopt aan mijn perceptie, of waar ik dingen niet goed zie. Heel erg bedankt als u mij hierover wat zou willen zeggen.
ik vind het verder ook interessant waarom ik niet op de hoogte ben gesteld van dat er iets bestaat als een aanvraag in het kader van bijzondere tandheelkunde. Wel meer is wat raar. Na de ophoging werd ik doorverwezen naar de orthodontist van wederom hetzelfde bedrijf, en die zei op wat rare toon dat ik me wel moest beseffen dat hij verwachtte wel wat bij te moeten slijpen aan mijn vers afgerekende ophoging. Maw, waarom is er niet voor gekozen achteraf op te hogen.

Het is een heel lang verhaal,
afbeelding van Lieneke
Lieneke
Offline
Laatst gezien: 6 dagen 5 uur geleden
Geregistreerd: 01/18/2003 - 01:00
door Lieneke do, 06/11/2020 - 11:16
(Reply to #3)

Hoeveel tijd zat er tussen de intake met de uitleg en tussen de behandeling?

Het is een heel lang verhaal,
d9999
Offline
Laatst gezien: 1 maand 1 week geleden
Geregistreerd: 06/09/2020 - 15:55
door d9999 do, 06/11/2020 - 11:58
(Reply to #4)

15-08-2019 ben ik doorverwezen
23-08-2019 heb ik de intake gehad bij de behandelaar
17-09-2019 zijn mijn oude vullingen weggehaald en was de scan van mijn kiezen gemaakt om ze 'in de originele stand terug te brengen' (mede deze termen hebben me niet zelfstandig doen laten stilstaan bij dat het beklemmend zou gaan voelen. Er was dus ook geen sprake van veel lange afspraken die van te voren zijn gemaakt, alleen wat hij van plan was te doen op praktisch vlak en dat ik naar de ortho zou gaan voorts)
01-10-2019 werden mijn kiezen geplaatst
05-10-2019 zouden mijn voortanden aan de onderkaak opgehoogd worden, toen heb ik alles echter laten verlagen tot 0.5mm aan opbouw

Ps. Ik heb mijn medisch dossier en daaruit blijkt sowieso dat ze op de hoogte waren van mijn psychische toestand. En op 13-06-2019 heeft de mondhygiëniste nog notities gemaakt over dat ik in die periode superveel stress ervoer, en dat ik valium en slaapmiddelen gebruikte.

Heel erg bedankt!

Het is een heel lang verhaal,
afbeelding van Lieneke
Lieneke
Offline
Laatst gezien: 6 dagen 5 uur geleden
Geregistreerd: 01/18/2003 - 01:00
door Lieneke za, 06/13/2020 - 11:29
(Reply to #5)

Ah, ok. Dacht even dat ze meteen aan de gang waren gegaan maar je hebt wel bedenktijd gekregen.
Wat me ook opvalt is dat ze dus nog niet klaar waren. Ik denk dan....dan is het logisch dat het allemaal raar voelde want dan klopt je beet gewoon nog niet.
Ik ben wel benieuwd wat je reactie zou zijn geweest als ze hadden gezegd: joh...eigenlijk is dit en dit het plan maar vanwege je psyche lijkt het ons geen goed plan.

Het is een heel lang verhaal,
d9999
Offline
Laatst gezien: 1 maand 1 week geleden
Geregistreerd: 06/09/2020 - 15:55
door d9999 za, 06/13/2020 - 13:00
(Reply to #6)

Wat heet bedenktijd, na de intake moest ik via de afspraken balie de deur uit, afspraakbevestiging heb ik diezelfde dag nog gehad per email.
Het hele woord bedenktijd/dat ik iets had om over na te denken heb ik nergens in het proces langs horen komen. En voorts is het dus verlaagd met inderdaad de opmerking dat 'mevrouw de opbouw psychisch niet aan kan'.

Gaandeweg nu ik deze vraag hier stel wordt me duidelijk dat ik het een raar verhaal vind dat ze mij niet met enige voorzichtgheid hebben aangepakt. De situatie rond de keelspanningen was dermate bekend dat ze me er iets van een jaar eerder speciaal voor op therapie wilde sturen. Helaas staat dat niet in het dossier. Dat is jammer voor me, ook in het kader van dat die behandelaar dan alerter had kunnen zijn geweest. Aan de andere kant vraag ik me af of het had uitgemaakt, want het dossier van dit bedrijf waar ik sins 2018 onder behandeling ben staat vol met aantekeningen van de halfjaarlijkse bezoeken aan de mondhygienst, de telkens melding maakte van mijn psychische toestand, inclusief de rustgevende medicatie ik daarvoor slikte. In combatie met een versleten gebit zou iemand toch op zijn hoede moeten zijn met dit soort ingrepen lijkt me. Ik ben blij dat ik de vraag hier stel want de puzzelstukjes vallen langzaam op hun plek, waarvoor mij dank!

Ik kan mezelf achteraf voor mijn hoofd rammen dat ik hier niet zelfstandig bij heb stilgestaan. Maar dat had ik dus echt niet. Was me echt wel dermate bewust van de benauwdheid/spanningen rond de keel dat ik gegarandeerd nee had gezegd als ik ook maar enigszins wist waar ik aan begon. In het dossier staat ook een opmerking van een mondhychigienste, gedateerd 20-12-2018: 'K: plan eerst psyche in orde dan alles opbouwen zodat klemmen en knarsen ook rustiger wordt'. Ik zou dus iets in die trant hebben gezegd. Ik liep kennelijk met het idee rond dat het rust zou geven in dat gebied en dat kan me alleen maar zo verteld zijn. Ik was me in ieder geval niet bewust van dat dit een sensatie zou geven van beklemming/verhoging van mijn hele beet. Uit de reactie die ik achteraf had blijkt ook wel hoe bewust ik me van die keelspanningen moet zijn geweest want zo'n reactie komt wat mij betreft ook weer niet uit de lucht vallen.

Ook wel interessant inderdaad. Logischer zou zijn geweest volgens jou om eerst een beugel te hebben gekregen, ook in het kader van dat het uberhaupt niet natuurlijk kon aanvoelen op deze manier? Notitie 01-10: 'OK, posterior volledig opgebouwd. Met mallen onder cofferdam. Occlusie is nog niet correct, geen we corrigeren in de orthofase. Mocht het toch wel last geven, gaan we alsnog inslijpen. Maar toch liever op deze manier.' Waarom voor deze manier is gekozen is me onbekend, mijn vullingen waren oud, maar dat had nog wel kunnen wachten.
Werd trouwens ook panisch omdat de voorkant een week later nog opgebouwd moest worden, kon hele kaak 'rollen'. Het heeft een week geduurd dat ik met die opbouw liep, niet 4 dagen, hersens werken nog niet goed.

Heel erg bedankt voor je reacties!

Het is een heel lang verhaal,
vV
Offline
Laatst gezien: 3 uur 47 min geleden
Geregistreerd: 04/26/2004 - 02:00
door vV zo, 06/14/2020 - 10:35
(Reply to #7)

tussen intake ne start behandeling zaten 3 weken. tijd genoeg voor of een keer terugkoppeling, communicatie of zelfs afzeggen van de behandelafspraken. Ik lees continu als rode draad dat de behandelaars hadden moeten zien dat je er niet klaar voor was, maar hoe dan, als je zelf met een vraagstelling voor behandelingen komt. Dat er een ander behandelplan uitgerold is dan de vraagstelling was is op zich niets bijzonders. tandartsen worden niet geacht te doen wat gevraagd wordt maar wat in het beeld van afwijkingen en diagnose de meest logische insteek is.

Maar met name het feit dat behandelaars genegeerd zouden hebben dat je er niet klaar voor was is een lastige om aan te tonen, waar er zoveel tijd tussen intake en start behandeling gezeten heeft.

Het is een heel lang verhaal,
d9999
Offline
Laatst gezien: 1 maand 1 week geleden
Geregistreerd: 06/09/2020 - 15:55
door d9999 zo, 06/14/2020 - 11:57
(Reply to #8)

Bedankt voor je reacties ook vV!
Gezonde psyche of niet, het gaat aan mijn logica voorbij dat er in het geheel niet gesproken hoeft te worden over moeten wennen/eventueel niet goed reageren op een behandeling die de stand van de beet blijkbaar aanzienlijk verandert, maar dat daargelaten. Ik heb alleen de upside van het verhaal te horen gekregen, dus vandaar dat ik uitzag naar de behandeling, ipv dat ik wat had om over na te denken. Al hadden ze me een jaar gegeven, ik kan moeilijk terugkomen op dingen waar ik niet van bewust gemaakt ben.

Het zou wel verdrietig zijn als het een lastige zou worden om aan te tonen omdat het vrij duidelijk had kunnen zijn dat juist ik iemand zou zijn om wat voorzichtiger mee te zijn. Dat is verre van gebeurd. Hoeveel kan er in 2 maanden ook veranderen in een langdurig heftig psychisch proces? Iets dat mijns inziens ook voldoende uit het dossier blijkt dat ik daar echt wel over gesproken heb, daarnaast was het ook echt wel aan me te zien. Dan mocht het iets beter met me gaan, en wilde ik aan een nieuwe start werken om eruit te klimmen; Ik vind het onverantwoord en krom dat ik van de doorverwijzer/behandelaar die dit soort ingrepen bij me uitvoert niet hoef te verwachten voldoende psychologisch onderlegd te zijn te snappen dat je me dan niet zonder iets van onderzoek/navraag over mijn toestand, begeleiding, voorbereiding, of voorlichting iets als dit moet laten ondergaan. En dat dus in combinatie met dat bekend was dat de spanningen bij mij zich ook nog eens centreerden rond de keel.

Uit de reactie die ik heb gehad achteraf blijkt ook wel hoe gespannen ik er nog bij moet hebben gelopen en bevestigt wat mij betreft dat er vrij weinig voor nodig moet zijn geweest qua voorlichting vooraf om me subiet van gedachten te hebben doen laten veranderen. De tandarts die me 2 maanden na de laatste notitie hierover doorverwees was die dag ook gehaast. Had de enige vulling die ze moest zetten nogal slordig gezet. Dat was nog bijgeslepen door de uiteindeijke behandelaar en dat staat in het dossier. Het was alleen een 'ik denk dat je er klaar voor bent'. Ben eigenlijk verbaasd dat dat zo voor me ingevuld is, zonder navraag of deze observatie klopt, en zonder nadere uitleg waarvoor ik rustig genoeg moest zijn.

Wil je erg bedanken dat je me er voor waarschuwt dat het lastig kan worden om aan te tonen, dan weet ik waar ik aan toe ben en dat ik hier aandacht aan moet geven.

Het is een heel lang verhaal,
afbeelding van Lieneke
Lieneke
Offline
Laatst gezien: 6 dagen 5 uur geleden
Geregistreerd: 01/18/2003 - 01:00
door Lieneke ma, 06/22/2020 - 13:57
(Reply to #9)

Hmmm...nee...sorry...ik mis echt je eigen verantwoordelijkheid. Je kunt dit niet allemaal op de behandelaar afschuiven. "Ik denk dat je er klaar voor bent..."..daar had jij je vraag kunnen stellen en/of niet in kunnen stemmen. Dit was een duidelijke hint dat er je iets te gebeuren stond. Is dit niet de kern van het probleem? Dat je alles bij een ander neerlegt? Dat je het idee hebt dat je geen invloed hebt op zaken die gaande zijn? Op het moment dat jij zelf afspraken plant en niet afbelt dan is dat een 'ja' voor behandelen. Je wist wat er met je gebit ging gebeuren en het is aan jou zelf om de impact op jouzelf te bepalen en te bepalen of je die aan wilde gaan. Maar goed...ik ben geen jurist of psycholoog.

Het is een heel lang verhaal,
d9999
Offline
Laatst gezien: 1 maand 1 week geleden
Geregistreerd: 06/09/2020 - 15:55
door d9999 ma, 06/22/2020 - 14:29
(Reply to #10)

je mag het zo zien, maar ik dacht inderdaad er klaar voor te zijn om goed voor mijn gebit te gaan zorgen. heb er volkomen niet bij stilgestaan, (ben ook niet zo out of touch met mijn lichaam dat ik de reactie ik voorts had niet zou hebben kunnen zien aankomen als ik me ergens bewust van was) en een tandarts die voorts alleen plastisch uitlegt wat ie gaat doen alsof je een pop/machine bent. wat voor voorlichting is dat dan? dan had ik de rest er zelf bij moeten verzinnen? zo kan je iedereen natuurlijk alles aansmeren en de gevolgen buiten je leggen als vakman. bij kiezen in originele stand terugzetten ga ik er tevens niet als eerste vanuit dat ik met een plank tussen mijn kaken de deur uit ga. ik zag dit echt niet aankomen, en ik ga me daar ook echt hard voor maken, zijn echt niet van me af. en ja, die tandarts die dacht dat ik klaar voor was, die had echt beter moeten opletten, wist van de ptss, alles, die had dat er even bij moeten betrekken ipv dat ik alles zou afschuiven op de wereld, vind het heel denigrerend. en echt ik snap op mijn beurt weer niet hoe ver heen mensen kunnen zijn dat ze denken dat dat in 2 maanden dermate kan veranderen dat dit soort behandelingen verantwoord zijn zonder dubbelcheck, zonder mijn toetsand even te onderzoeken, erbij te betrekken, niks. en dat na levenslang te hebben lopen klemmen en knarsen ook, hoeveel kan er veranderen dan in 2 maanden? dan had ik er wel heel blakend goed bij moeten zitten hahaha. tuurlijk ben je dan wat voorzichtig, lijkt mij dan heh. en dat gaat mijn pet nou weer te boven, dat dit gewoon kan, dat er kennelijk zo weinig know how aanwezig hoeft te zijn bij tandartsen qua kennis over connectie lichaam-geest. dat vind ik weer stuitend. ben nergens op gewezen. ik mag bij een vakman er ook wel echt vanuit gaan dat ie weet waar ie mee bezig is, ipv dat mij voorts verweten wordt de verandtwordelijkheid af te schuiven zelf kennelijk niet te weten waar ik mee in zee ga, ik vind het gekkenwerk als het ook juridisch zo zou werken. dus ja, noem mij maar naief. honest to god, als ik dingen zou afschuiven op anderen dan vroeg ik hier niet om raad, zou ik je niet lastig hebben gevallen, dat zou goedkoop zijn. zo zit ik ook echt niet in elkaar. en ik vind de zienswijze heel scheef. ook qua hoe dat vak kennelijk beoefend mag worden. schan-da-lig. ik ben door het oog van de naald gekropen dat ik het uberhaupt fantastisch is dat ik dit overleefd heb en hier nog zit te typen. had makkelijk anders kunnen lopen, dat kun je de crisisdienst vragen. maar veel van hoe scheef het kennelijk zit is mij dan duidelijk geworden. ook dat het bestaat dat mensen dermate ongevoelig/plastisch zijn dat ze geen enkel benul hebben van processen die dieper gaan dan wat ze zelf kennen en dus gewoon de boel volbouwen, klinisch. kan echt niet. maar de reacties sterken me, want ik snap dat jij niet de enige bent die het kennelijk op deze manier weet te observeren. mijn dank daarvoor is groot, het bereid me voor op wat me te wachten staat als ik de verkeerde voor mijn neus heb die dit ook de normaaltse zaak van de wereld zou vinden..zou het ook te maken kunnen hebben met zelf tandarts zijn en dat het schrikken is dat het ook zo kan lopen als dit als je niet oplet? daarnaast heb ik gedetailleerd beschrijving gegeven van hoe alles is verlopen, slordigheid, haast, nog meer steken als me kennelijk niet hebben gewezen op in aanmerking komen voor anvragen bijzondere tandheelkunde..heb niet eens een offerte gehad schiftelijk, en het viel ook duurder uit etc etc. heel snelle. commerciele aangelegenheid dat maar kan doen blijkbaar, ik sla stijl achterover van dat wat gebeurd is bij me gewoon door de beugel zou kunnen volgens de standaard. ik geloof daar ook niks van.
en noem mij maar dom, was een blind spot die ik niet compleet zelfstandig zag aankomen.

Pagina 1 van 2