166 berichten / 0 nieuw
Pagina 1 van 17
Ik weet het echt niet meer !!!
Patty73
Offline
Laatst gezien: 14 jaar 11 maanden geleden
Geregistreerd: 07/07/2003 - 02:00
door Patty73 ma, 07/07/2003 - 09:55
#1

Hoi Allemaal,

Net voor het weekend heb ik na lang stressen, wikken en wegen, stevige huilbuien, etc, besloten om op internet te gaan zoeken naar tandarts en alles wat ermee te maken heeft en zodoende kwam ik hier terecht !
Fijn dat zoiets bestaat en dat je hier je ei kwijt kunt....alhoewel ik er lang over moest nadenken om hier te reageren....
Ik heb echt uren (dagen) zitten lezen naar alle berichten van iedereen...met tranen in mijn ogen wel. (voelde de angst van anderen)
Ook ik heb GROTE angst voor de tandarts... als ik eraan denk begin ik al te huilen en draait mijn maag zich een paar keer om.....
Ik moet er echt niet aan denken om ooit nog eens ergens binnen te stappen wat met tandarts te maken heeft....NO WAY !
De gedachte dat dit toch echt een keer zal moeten als ik weer iets ga voelen maakt mij al ziek ! En dat is dan 30 jaar ? Schaam me echt kapot om het iemand te vertellen...
Na het lezen van de vele info hier op dit forem onder andere over hoe ze met je omgaan in Kerkrade loop ook ik dus met de gedachte om een gebit te nemen....Niet dat ik daar dan wel zo naar binnen durf te lopen hoor...echt niet ! Zit ik eigenlijk met een 3 dubbel probleem....
1) De ontzettende angst eerst zien te overwinnen.....(als het me ooit nog lukt?)
2) Een stap durven te zetten.....bellen of schrijven ? (zit er al zooooo lang tegenaan te hikken)
3) Financieël... (zou niet weten waar ik het geld vanaf moet halen)
Want ik geloof nooit dat een verzekering dit vergoedt als je al een tijdje niet meer op controle bent geweest. (ik ben ziekenfonds verzekerd VGZ)
Dit alles maakt het er voor mij niet makkelijker op.....vind het al heel wat om dit zo hier te vertellen maar na het lezen van alle berichten durfde ik dat nu wel..
Mijn angst is dus zo groot dat ik pas ga als het echt moet dus als ik iets begin te voelen , en tja dan moet het ook wel want meestal wordt er dan weer een tand/kies getrokken omdat het te erg is geworden
om nog te herstellen........Ik zal jullie beetje mijn verhaal vertellen :
Bij mijn tandarts die ik vanaf mijn jeugd had gehad was ik niet meer welkom i.v.m. te vaak niet nagekomen afspraken ! Toen ik hem via een brief uitlegde dat ik echt niet durfde te komen mocht ik komen onder de voorwaarde dat ik ook echt kwam opdagen omdat zijn tijd kostbaar was....ik beloofde te komen en een afspraak werd gemaakt... Tja, jullie voelen hem misschien al aankomen.. toen de dag eenmaal daar was durfde ik dus echt niet.. Dus zodoende ben ik daar niet meer welkom !
Toen ik veel en veel later pijn kreeg aan een tand en kies heb ik me opnieuw aangemeld bij de enigste tandarts in ons dorp die nog plaats had... IK MOEST WEL!
Wel met hem afgesproken dat er de eerste keer ALLEEN GEKEKEN werd ! Bij mijn huidige tandarts ben ik dus pas 2 keer geweest.. dat was in het jaar 2000... kies moest eruit ! Toen ik 3 a 4 jaar geleden op een zaterdagavond stekende pijn kreeg in een kies heeft een toenmalige
vriendin van me de weekendtandarts gebeld een dorp hiervanaf....uitgelegd dat ik ontzettend bang was en niet durfde te komen maar dat het nu dus wel moest omdat ik zo niet de nacht in kon gaan.....
Ze sleepte me zowat mee want ik wilde niet en heb nog snel voor vertrek mijn moeder gebeld die is ook meegegaan !
Eenmaal daar aangekomen mochten hun beide niet mee naar binnen omdat de tandarts met mij alleen wildde praten dus moesten hun wachten in de wachtkamer....ik baalde echt als een stekker want daar had ik ze niet voor meegenomen natuurlijk.......ik durfde niets te zeggen en ging braaf met hem mee...
Binnen aangekomen wilde ik eerst niet gaan liggen maar hij probeerde me gerust te stellen en dus ging ik tog maar liggen.
Nou ja liggen is een groot woord...... ik zat nog half rechtop.....Hij legde me uit dat ie eerst ging kijken en of ie mocht kijken van mij ? Stotterend zei ik : alleen kijken dan.... en liet hem mijn gebit inspecteren....
Hij zei dat het een wortelkanaalbehandeling zou worden en legde uit hoe dat in zijn werk ging......eerst boren en dan....
BOREN ???? NO WAY dacht ik en hoorde eigenlijk niet meer wat ie zei... zucht....hij me weer gerust aan het stellen terwijl de tranen over mijn wangen roldde.....vreselijk...ik voelde me net een klein kind...ZOOOOO BANG !!!
Om een heel lang verhaal kort te maken: Hij kwam met die boor en op het moment dat ie mijn mond inging trok ik terug.
Hij zei heel knorrig dat ik wel moest blijven liggen anders raakte hij miscchien iets anders dan mijn kies....
De tranen vloeide over mijn wangen, ik was doodsbang en ik kneep zowat een gat in die stoel ! Ik vroeg of hij die kies niet gewoon eruit kon trekken maar dat was niet nodig zei hij....Weer kwam die boor en hij zei dat ik niets zou voelen door de verdoving....ik liet hem zijn gang gaan....
De boor raakte mijn kies en ja hoor IK VOELDE HET WEL DEGELIJK !!!!!!! AUWWWWWWWWWW
Dat kan niet zei hij....ik vroeg nog of de verdoving wel lang genoeg had ingewerkt.....JA kreeg ik als antwoord !
Weer die boor in de mond en toen ik het weer voelde ...die pijn...sloeg ik hem de boor bijna uit zijn handen....
Oeps....hij werd me toch boos !!!!!!!!!!! (zijn geduld was op denk ik....)
Ik kon kiezen : Of ik liet hem zijn werk doen zonder tegen te werken..... of ik kon vertrekken en hoefde nooit meer bij hem aan te kloppen ! Wat wil je nu vroeg hij me.....en ik....wilde niets liever dan heel hard wegrennen !!!!!!!!!!!!
Maar ik had weinig keus want hij was de enigste in de regio die me van de kies af kon helpen in het weekend !
Ik liet hem zijn gang gaan en moest mezelf echt konstant moed inspreken om mijn mond open te houden !!!!!
Ik schreeuwde het uit van de pijn maar hij ging gewoon door.....leek wel uren te duren......vreselijk !!!!!!!!
Toen ik weer buiten was was mijn eerste reactie dus ook egt: IK GA NOOIT MEER NAAR EEN TANDARTS !!!!!!
Helaas ging die kies weer pijn doen na een tijdje en werd ik op een morgen wakker met en hele dikke stijve bolle wang !
Ik heb meteen mijn eigen tandarts gebeld (waar ik me dus aangemeld had)en ik moest het ff komen laten kijken....zucht....weer mijn moeder gebeld en die ging mee !
Ja hoor hele kies was ontstoken en die konden ze pas trekken als de ontsteking weg was....medicijnen mee naar huis en w88 dus !
Na een week weer met knikkende knieën naar binnen en is die kies alsnog getrokken.
De pijn was weg en ik kon er weer tegen....tenminste totdat de volgende tand/kies zich zou melden....zucht !
Ik heb al eens eerder dus de stoute schoenen aangetrokken en heb toen ook mijn huisarts en tandarts een brief geschreven en mijn hele probleem uitgelegd....op gesprek geweest bij mijn tandarts hij deed zoals afgesproken niets ....alleen kijken naar de schade.....
Kreeg van hem een verwijskaart voor het ziekenhuis....konden ze daar alles nakijken en hun mening geven over evt. een gebit te plaatsen..dus ik een afspraak gemaakt in het ziekenhuis..rillend liep ik naar binnen
om te laten kijken of hun het nodig achtte evt. mijn tanden/kiezen te vervangen voor een gebit !
Helaas....er waren ook nog "goede ?" tanden/kiezen dus werd het verzoek afgewezen......wel werd er linksboven voorkant een tand getrokken die van achteren al zover heen was dat er niets meer te redden viel......ik ging met een flinke kater naar huis !!!
Daarna ben ik niet meer gegaan.....had de moed opgegeven.....en nu is het alweer paar jaar geleden dus dat ik ben geweest!
Op dit moment heb ik 2 van in mijn onderste kiezen links en rechts een flink gat zitten...de zijkanten zijn zeer slecht.....
en in de bovenkant....tja......zijkanten zijn zeer slecht brokkelen stukjes vanaf, voorste 2 tanden gaan afbrokkelen aan de
voorkant net langs het tandvlees (dus zeer goed zichtbaar!) èèn ervan ook aan de achterkant en voor de rest geldt :
ik voel de gaatjes zitten met mijn tong ! zucht.....Eten doe ik nog maar aan 1 kant (kauwen dan) en drinken liefst met rietje !
Ik weet echt niet meer wat ik nu nog moet doen...droom er zelfs over...ene keer is het een nachtmerrie andere keer wordt ik wakker en denk ik dat alles vervangen is door gebit.....ik half wakker voelen....BOEM...tegenvaller alles zit er nog in dezelfde staat !
Help me alstublieft want ik weet het egt niet meer......
Ik heb ongeveer 3 jaar geleden in een hele diepe depressie gezeten....mede hierdoor... maar speelde ook nog andere zaken mee.
Vijf jaar geleden ben ik gescheiden en ik kwam ontzettend veel aan in die tijd door de stress....ik was nog die scheiding aan het verwerken toen dat met die tandarts gebeurde wat ik net verteldde en ik zakte steeds dieper weg.....vreselijk !!!!!!
Op dit moment voel ik me ook steeds weer verder wegzakken...voel die konstante druk op mijn schouders en....ik weet het echt niet meer !!!!!!!!!!!
HELP ME........IK BEN BANG........ IK WIL DIT (depressief) NOOIT MEER MEEMAKEN !!!!!!!!!
Ik heb een zoontje van inmiddels 9 jaar, ik woon met hem alleen en ik wil hem dit niet nog een keer aandoen maar ben zo bang dat ik terugval ???
Dag en nacht spoken de gedachten van een tandarts door mijn hoofd...word al misselijk bij de gedachten dat ik er zo weer een keer kan zitten...of met een dikke wang kan wakker worden......met die gedachte's ga ik dus naar bed en sta ik ook weer mee op...
Vreselijk wat een last om met je mee te dragen !!! Heb vaak hoofdpijn mede door deze stress en die konstante druk van er moet iets gebeuren...
Maar nu ben ik op een punt dat ik bijna niet meer kan....er moet iets gebeuren anders red ik het niet !

IK WEET HET ECHT NIET MEER...HOE NU VERDER ?

Bedankt voor het luisteren ! (lezen)

:grin: Groetje Patty.

*** VOOR DIEGENE DIE NIEUW ZIJN HIER : ***

Dit bericht bevat inmiddels meerdere bladzijde's dus kijk goed linksboven aan de bladzijde of onderaan deze bladzijde daar kun je verder klikken naar de rest van de pagina's !!!

[ Dit Bericht is bewerkt door: Patty73 op 2003-12-24 01:24 ]

janny1970
Offline
Laatst gezien: 16 jaar 4 maanden geleden
Geregistreerd: 09/11/2002 - 02:00
door janny1970 ma, 07/07/2003 - 11:29

Hoi Patty,

Zo dit is nogal wat zeg, je bent zo vreselijk bang en als je dan ook nog een paar keer een nare ervaring hebt gehad dan word het er niet beter op.
Maar toch zeg je dat je wel blij was als er weer een kies of tand uit was omdat de pijn dan weg was, dus er is nog hoop dat je ooit weer eens in de stoel gaat liggen.
Als je Kerkrade nou is opbelt of je laat bv je moeder of vriendin bellen en dan uitleggen dat je zolang al niet meer geweest bent en dan met de vraag of het ziekenfonds dit vergoed dan ben je al een stap verder je zou ook het ziekenfonds zelf kunnen bellen en uitleggen/vragen hoe het zit, voor zover ik het hier begrijp wordt het grootste bedrag van de behandeling vergoed en moet je alleen de narcose zelf betalen, en net als Miranda die hoefde zelf niets eerst zelf te betalen maar had het zo afgesproken dat alles direct naar de verzekering ging met uitzondering van de narcose.
Misschien dat je moedere/vriendin ook een afspraak voor je kunnen maken voor een 1e intake dan kijken ze gewoon doen verder niks en jij legt goed uit wat je wilt(gebit) dan gips happen en je krijgt een vervolg afspraak mee, in de tussentijd zou je aan je huisarts een kalmeringsmiddel kunnen vragen zodat je de tussen tijd stressloos doorkunt en als het dan zover is dat je aan de beurt bent ga je misschien nog bibberent naar binnen maar in gedachten denk je straks heb ik geen pijn meer en een mooi nieuw gebit. In Rotterdam zit ook een tandarts die net werkt als in kerkrade alleen daar moet je alles zelf betalen, alhoewel die veel goedkoper is, en je er sneller aan de beurt bent.
Want zoals je zelf ook al zegt zo langer rondlopen is niet echt verstandig niet voor je gebit zelf maar ook niet voor jezelf.
Ik weet het ik heb namelijk makkelijk praten maar eens zat ik net als jij en velen met ons en toch hebben we de stap gezet of gaan hem zetten.
Ik hoop echt voor je dat je op korte termijn naar kerkrade durft te bellen en dat je van deze ellende verlost wordt.

Wens je veel sterkte en succes toe.

Groetjes, Janny

[ Dit Bericht is bewerkt door: janny1970 op 2003-07-07 11:31 ]

ellis
Offline
Laatst gezien: 5 jaar 2 maanden geleden
Geregistreerd: 06/05/2003 - 02:00
door ellis ma, 07/07/2003 - 13:21

Hoi,

Inderdaad probeer anders iemand te laten bellen voor je want zoals ik tegen mezelf zei wat doe ik me zelf aan. Ik was net zo bang als jou en heb ook jaren geen tandarts bezocht. Ook heb jaren met een gebit gelopen waar geen schoonheidsprijsje aan te pas kwam laat staan de pijn.

Ook ik had zoveel pijn en pijnstillers op dat ik op internet ben gaan zoeken naar een oplossing. (Dat moest er toch zijn voor mensen zoals ons)
Ook ik kwam in Kerkrade terecht.
Ik heb de volgende dag gebeld en de situatie uitgelegd. Er werdt mij verteld dat het eventueel onder narcose gebeuren kon. Maar de eerste keer maken ze alleen foto's van je gebit en verder wordt er alleen met je gepraat over de behandeling.
Er gebeurt echt niets wat jij niet wilt.
Ik kon de volgende dag meteen terecht en ben met knikkende knieen daar met mijn vriend heen gereden (3 uur rijden).

Toen ik binnen was eerst de foto's gemaakt en verder gepraat. Een hele waslijst kwam er uit. Pfffffff hij vertelde wat er gebeuren moest. 1 kies onder eruit en boven was er nog maar een halve kies over. Verder had ik een aantal gaatjes (dat wist ik ook wel). Toen ik voorstelde om alles er uit te laten trekken en een prothese te nemen vertelde hij dat onder nog niet eens zo slecht was en dat het echt nog wel te redden was. Boven kon hij begrijpen en was het dan ook eens met mijn voorstel.

Ik kreeg gelijk een rekening mee voor de hele behandeling. Deze rekening heb ik gelijk opgestuurd naar mijn verzekering.
Zodat de verzekering het geld over kon maken naar mij. Met uitsluiting van de narcose die betaald de verzekering niet.

Ik had de afspraak gemaakt om te happen en heb gelijk een datum geprikt voor de behandeling. Zo had de verzekering tijd om het geld over te maken.
Er blijft wel vermoedelijk een kleine eigen bijdrage maar op het hele bedrag vond ik dat niets voorstellen. Buiten de narcose om was mijn bijdrage 98 euro.

Ik moet zeggen dat ik prima ben behandeld de eerste keer en toen ik werd behandeld.
Ik ga nog steeds niet lachend naar een tandarts maar ik heb me voorgenomen om het ondergebit door Kerkrade te laten onderhouden mocht dat nodig zijn. Dan maar een dag vrij nemen das me heel wat waard.

Probeer de stap te zetten en in Kerkrade mag je zeker iemand meenemen zelfs op het moment dat je onder narcose gaat.

Weet dat je niet alleen staat en dat iedereen hier op dit forum je op alle mogelijke manieren steunt.
Ik heb zelf er erg veel aangehad en ben blij dat er zoiets bestaat.

Wens je veel succes en laat even weten hoe het met je gaat.

Groetjes Ellis

Pisces
Offline
Laatst gezien: 16 jaar 1 maand geleden
Geregistreerd: 09/08/2002 - 02:00
door Pisces ma, 07/07/2003 - 14:52

Hoi Patty,

Ik heb je een privé-bericht gestuurd

groetjes, Pisces

steffie
Offline
Laatst gezien: 16 jaar 3 maanden geleden
Geregistreerd: 05/25/2003 - 02:00
door steffie di, 07/08/2003 - 21:02

Hoi,
Het is helemaal niet raar hoor om op je dertigste bang te zijn voor de tandarts, zeker niet als je al wat rotervaringen hebt gehad.
Ik heb het ook gehad dat ik dag en nacht bezig was met mijn gebit, nog wel een beetje.
Maar gelukkig ben ik nu weer gesaneerd en kan ik als dat nodig is gewoon weer naar de tandarts.
Ik wil je heel veel sterkte wensen, en hoop dat je net als ik veel aan deze site zal hebben.
Want ik heb vaak gedacht dat ik de enige was die zo met haar gebit bezig was, maar niet dus, sterkte groetjes Steffi

Patty73
Offline
Laatst gezien: 14 jaar 11 maanden geleden
Geregistreerd: 07/07/2003 - 02:00
door Patty73 wo, 07/09/2003 - 02:13

Bedankt allemaal voor jullie lieve berichtjes....
Ik had gehopt dat ik hierdoor meer durf zou krijgen maar helaas....of het moet nog komen ?
Voel me egt ellendig....... maar schijnbaar niet genoeg om te bellen ?

Groetjes Liefs Patty !

geert
Offline
Laatst gezien: 5 jaar 2 maanden geleden
Geregistreerd: 07/01/2003 - 02:00
door geert do, 07/10/2003 - 19:14

Beste Patty,

Blij te lezen dat ik niet de enige ben die zo bang is. Ik kan bijna mijn hele verhaal naast die van jou leggen en ook ik ben VRESELIJK!!! bang van de tandarts. Totdat mijn kies afbrak vorig jaar. Een jaar lang de moed proberen op te pakken maar het lukte mij niet de tandarts te bellen. Nu ga ik over 4 weken op vakantie en met de gedachten dadelijk in Spanje bij zo'n slager terecht te komen maakte mij misselijk. Toen gezocht op internet naar angst voor de tandarts en al snel kom je in Kerkrade terecht.

Alleen al die lieve dame met haar zwevende limburgs accent bracht mij al rust. Bellen durfde ik nog wel maar mijn naam en nummer achterlaten vond ik eng. Ze zouden me maar eens op sporen. Ik ben 38 jaar en voelde me net een klein kind. Na dat telefoontje ben ik gaan mailen naar Kerkrade en kreeg midden in de nacht lieve reacties terug. Toen ze mij verzekerden dat er de eerste keer 200% ABSOLUUT NIETS werd gedaan en ook zonder die vervelende haakjes werd gekeken moest ik er aan geloven. 11 juni ben ik geweest. Maar goed dat een broer van mij reed, anders was ik in Eindhoven al omgekeerd. Daar aangekomen een kwartier buiten staan wachten. Alleen de drempel over was al eng. Ik kwam bij de bali en daar werd ik door een lieve vrouw ontvangen. Nadat al mijn gegevens waren genoteerd kon ik gaan wachten. Gelukkig geen vervelende geluiden, want er was geen behandeldag alleen KIJK dag. 3 minuten later stapte ik binnen. Daar stond ie die vreselijke stoel. Gelukkig was er geen enkel haakje of boortje te zien. Wel een leuke televisie met gezellige muziek. Het team was geweldig en ik merkte na 20 jaar niet naar de tandarts te zijn geweest dat zij UITSLUITEND te maken hebben met angsthazen. Ik was onder elkaar zeg maar. Nadat ik mocht wennen aan de omgeving (hoefde niet meteen die vreselijke electrische stoel in) mocht ik mee naar een rontgenapparaat. Daar mocht ik staande bijten op een plastick staafje en er werden foto's gemaakt van mijn gebit. Terug in de stoel mocht ik gaan liggen en inderdaad heel voorzichtig en al bang om mijn mond open te doen werd er rustig gekeken. GEWELDIG!!!!!!!!!!! Zo moesten alle tandartsen zijn. Niet op zoek naar vreselijke gaatjes met een haakje maar gewoon zeggen wat er is. Na voor mijn gevoel slechts 3 minuten in de stoel te hebben gelegen werd een plan vastgelegd. Er zouden 5 gaatjes gevuld worden en een melkkies (ja ik ben 38) was op en moest getrokken worden. Ik wilde alles onder narcose en al snel zat ik in de stoel bij Veronique die mij uitlegde hoe het in zijn werk ging. Opgelucht verliet ik het pand met een FANTASTISCHE ervaring rijker. En ik meen het. Zo bang als jij ben ik ook. De afspraak staat voor: Jawel morgen ochten 11 juli en eerlijk gezegd ben ik nu wel gespannen maar vrij relaxed. Ik zal je morgen mijn verhaal vertellen hoe het is gegaan. Ik heb veel schrik maar heb er alle vertrouwen in.

Patty73
Offline
Laatst gezien: 14 jaar 11 maanden geleden
Geregistreerd: 07/07/2003 - 02:00
door Patty73 do, 07/10/2003 - 21:40

Geert,
Bedankt voor je verhaal....
Ik wens je heel veel sterkte morgen en ben hartstikke jaloers op jou dat je al zo ver bent.....hopelijk kom ik daar ooit nog eens....in Kerkrade bedoel ik .
Ik ben benieuwd naar je verhaal morgen !

Groetjes Patty.

ArrowGirl
Offline
Laatst gezien: 15 jaar 3 maanden geleden
Geregistreerd: 05/19/2003 - 02:00
door ArrowGirl vr, 07/11/2003 - 13:22

Hoi Patty,

Ik hoop dat je ooit de moed krijgt om te bellen voor een afspraak. Ik heb zelf ook een hele tijd de verhalen hier gelezen om te kijken hoe andere mensen met angst er mee omgingen. Moet zeggen dat het mij enorm heeft geholpen om die stap eindelijk te zetten (plus het feit dat ik ongelofelijke kiespijn had :grin: ) Een paar weekjes geleden dus die kies laten trekken,en ook gelijk "even" gebeld om een afspraak te maken in Kerkrade. Ik zat met knikkende knieen,het angstzweet in mijn handen en een raar gevoel in mijn maag aan de telefoon... maar het is me gelukt. En 23 juli mag ik er al naartoe.
Ik heb ongeveer in hetzelfde schuitje gezeten als jij (ben ook een aantal jaren depressief geweest)en begon me de laatste paar maanden weer zo te voelen.
Sinds november vorig jaar ben ik de trotse moeder van een lief klein menneke,en ik wil niet dat hij me mee moet maken zoals ik een paar jaar geleden ben geweest (en dat wil ik m'n hubby ook niet nog een keer aandoen).
Ik wil gewoon weer kunnen lachen zonder me te hoeven schamen (of dat hij zich over een paar jaar gaat schamen voor z'n moeder).
Het heeft een hele tijd geduurt (loop hier al 3 jaar mee)voordat ik zover was dat ik de stap durfde te zetten.
Ik zal niet zeggen dat m'n angst nu helemaal weg is,maar ik ben ontzettend blij dat ik de moed heb gehad om te bellen en dat er straks eindelijk iets aan gedaan word.
Ik wil er nog niet aan denken dat ik over anderhalve week al naar Kerkrade toe moet,want dan begin ik al te bibberen en te zweten,m'n maag draait 3 keer om en ik krijg een barstende hoofdpijn bij de gedachte alleen al. Maar de gedachte dat ik over een tijdje weer breeduit kan lachen (en dus gewoon ook weer op de foto wil met m'n menneke,wat ik nu iedere keer probeer te ontwijken)zorgt ervoor dat ik toch weer goede moed krijg en dat het einde van een ellendige periode in zicht komt.
Heel veel suc6 & hopelijk heb je ook ooit de moed om weer naar de tandarts te gaan.

Groetjes Natascha

Patty73
Offline
Laatst gezien: 14 jaar 11 maanden geleden
Geregistreerd: 07/07/2003 - 02:00
door Patty73 ma, 07/14/2003 - 14:12

Tja, hier zit ik dan.....nog steeds moed aan het verzamelen om een keer te bellen naar Kerkrade...
En steeds weer denk ik: "waarom lukt het hun wel en mij niet ?"
Ben ook nog steeds aan het wachten op een verslag van Geert ?
Geert laat eens horen hoe het was ?????
Blijf hier toch komen om te lezen...want dat durf ik namelijk wel !
Ben ik nu errug of errug ??????
Greetzzz Patty !

silverlady
Offline
Laatst gezien: 5 jaar 2 maanden geleden
Geregistreerd: 07/15/2003 - 02:00
door silverlady di, 07/15/2003 - 14:51

Ik was heel erg bang om mijn verstandkiezen te laten trekken. Echt heel erg bang. vanaf het moment dat ik het hoorde tot de dag zelf heb ik er nachtmerries van gehad, en ik kon maar half werken zoveel dacht ik eraan. ik heb toen aan mijn tandarts gevraagd of ik iets kalmerends mocht innemen. dat kon, en via mijn huisarts heb ik oxazepam gekregen. Ik was nog steeds een beetje nerveus, maar het ging een stuk beter dan ik dacht. Vooral toen ik merkte dat de tandarts heel vriendelijk en rustig was, en de behandeling niet echt pijn deed. Met oxazepam moet je wel oppassen, want het is snel verslavend, maar ik kreeg er maar drie mee. Ik neem voor de volgende kies ook weer oxazepam. Misschien dat het voor u ook iets is?

[ Dit Bericht is bewerkt door: silverlady op 2003-07-15 14:52 ]

Pagina 1 van 17