Binnenkort naar de tandarts? Gebruik de groene button "Vraag een afspraak aan" op de pagina van de tandartspraktijk op deze site waarmee u een afspraak wilt maken. Snel, makkelijk en zonder wachttijd, de tandarts belt u zo snel mogelijk.
Beugeldrama dochter 7 jaar | Page 10 | Tandarts.nl
105 berichten / 0 nieuw
Pagina 10 van 11
Beugeldrama
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 za, 05/04/2019 - 16:49
(Reply to #91)

Het is inderdaad veel voor haar, en ook nog allemaal bij elkaar opgeteld. En ja, soms is het zwaar, voor mij maar vooral voor haar. En ondanks haar boze buien ben ik heel trots op mijn dochter dat ze het toch allemaal maar steeds weer ondergaat. Onderzoeken, therapieën, beugels, operaties, tanden trekken, elastieken, druppels. Hoewel het lang gaat duren, heb ik er wel vertrouwen in dat het uiteindelijk allemaal goed komt. Maar ja, daar heeft dochter nu niks aan.
Inmiddels is haar humeur wel weer wat bijgetrokken na veel positieve aandacht en troost. Maandag was een rotdag, maar dinsdag belde het vriendinnetje met schisis met de vraag of ze mocht komen spelen. Heb meteen ja gezegd en hoewel dochter eerst zei dat ze daar geen zin in had, hebben ze zich heel goed vermaakt samen en omdat dat vriendinnetje ook een beugel en een bril heeft, voelde dochter zich blijkbaar veilig genoeg om haar verdriet daarover te delen. Ik merk dat de troost van een 'lotgenootje' haar enorm goed heeft gedaan. Dat meisje blijft nooit lang hangen in haar boosheid en verdriet om dingen die niet leuk zijn en op de een of andere manier heeft ze mijn dochter herkenning en erkenning van haar gevoel geboden maar haar daarna ook weer meegetrokken in de orde van de dag om spelletjes te doen en te knutselen.
Oh ja, en de moeder van dat meisje had via haar werk kaartjes voor de bioscoop gekregen dus dat meisje wilde graag een keer met dochter naar de film. Maar ja, dochter ziet natuurlijk niet meer optimaal en toen was het opeens goed en wilde ze woensdag opeens wel naar de opticien. En ook nog zonder drama dit keer. Gewoon rustig brillen passen en uiteindelijk een mooi montuur uitgekozen. Woensdag na school kunnen we de nieuwe bril ophalen en dan gaan de meiden meteen die middag naar de film.
Nu gaat het dus weer een stuk beter met dochter, hoewel ze met momenten nog wel klaagt over pijn van de aangespannen buitenboordbeugel en soms opeens even roept dat ze iets wil of stom vindt. Daarvoor geef ik haar maar gewoon de ruimte, maar beugels dragen, ogen druppelen, omft-oefeningen en kaakmassages zijn nog steeds verplicht. Dat weet ze en met tegenzin doet ze het toch.

Beugeldrama
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 za, 05/04/2019 - 16:50
(Reply to #92)

Het is inderdaad veel voor haar, en ook nog allemaal bij elkaar opgeteld. En ja, soms is het zwaar, voor mij maar vooral voor haar. En ondanks haar boze buien ben ik heel trots op mijn dochter dat ze het toch allemaal maar steeds weer ondergaat. Onderzoeken, therapieën, beugels, operaties, tanden trekken, elastieken, druppels. Hoewel het lang gaat duren, heb ik er wel vertrouwen in dat het uiteindelijk allemaal goed komt. Maar ja, daar heeft dochter nu niks aan.
Inmiddels is haar humeur wel weer wat bijgetrokken na veel positieve aandacht en troost. Maandag was een rotdag, maar dinsdag belde het vriendinnetje met schisis met de vraag of ze mocht komen spelen. Heb meteen ja gezegd en hoewel dochter eerst zei dat ze daar geen zin in had, hebben ze zich heel goed vermaakt samen en omdat dat vriendinnetje ook een beugel en een bril heeft, voelde dochter zich blijkbaar veilig genoeg om haar verdriet daarover te delen. Ik merk dat de troost van een 'lotgenootje' haar enorm goed heeft gedaan. Dat meisje blijft nooit lang hangen in haar boosheid en verdriet om dingen die niet leuk zijn en op de een of andere manier heeft ze mijn dochter herkenning en erkenning van haar gevoel geboden maar haar daarna ook weer meegetrokken in de orde van de dag om spelletjes te doen en te knutselen.
Oh ja, en de moeder van dat meisje had via haar werk kaartjes voor de bioscoop gekregen dus dat meisje wilde graag een keer met dochter naar de film. Maar ja, dochter ziet natuurlijk niet meer optimaal en toen was het opeens goed en wilde ze woensdag opeens wel naar de opticien. En ook nog zonder drama dit keer. Gewoon rustig brillen passen en uiteindelijk een mooi montuur uitgekozen. Woensdag na school kunnen we de nieuwe bril ophalen en dan gaan de meiden meteen die middag naar de film.
Nu gaat het dus weer een stuk beter met dochter, hoewel ze met momenten nog wel klaagt over pijn van de aangespannen buitenboordbeugel en soms opeens even roept dat ze iets wil of stom vindt. Daarvoor geef ik haar maar gewoon de ruimte, maar beugels dragen, ogen druppelen, omft-oefeningen en kaakmassages zijn nog steeds verplicht. Dat weet ze en met tegenzin doet ze het toch.

Kiezen trekken
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 di, 05/28/2019 - 21:05
(Reply to #93)

Het ging de afgelopen weken eigenlijk best wel goed met dochter. Toen het ergste verdriet en frustratie zo'n beetje voorbij waren, zocht ze niet meer steeds de grenzen op en werd ze ook niet meer om de kleinste dingen boos. Eigenlijk ging het best goed. Ze was weer vrolijk, toch wel blij dat ze alles weer scherp kon zien en hield zich netjes aan afspraken over beugeldragen, logopedieoefeningen, ogen druppelen, etc. Twee weken geleden heeft dochter gipsafdrukken gehapt voor de herbstbeugel. Hoewel ze het vies vond, werkte ze wel goed mee en werd ze ook niet boos of verdrietig. Het leek alsof ze zich erbij neer had gelegd.
Vandaag de kiezen laten trekken. Gisteravond was ze nog even heel boos en riep ze dat ze niet wilde. Uiteraard heb ik gezegd dat het net als de vorige keer eerst met zalf verdoofd wordt, voordat de spuiten gezet worden. Vandaag was ze heel stil en teruggetrokken. Bij de ortho ook. Net als de vorige keer afgesproken dat ze haar hand op mocht steken als het pijn deed. Tijdens de behandeling was ze heel rustig en waren er geen tranen en ze gaf ook niet aan dat ze pijn had. Maar toen het klaar was, kwam er een hele tsunami aan tranen en was ze heel erg boos. Schreeuwen dat we haar mishandelden, dat ze al die stomme beugels niet meer wilde en dat ze ons haatte. Ze wilde eerst niet getroost worden, maar toen ze uitgeraasd was juist wel. Toen kroop ze tegen me aan en had ze spijt. Gelukkig was de ortho heel begripvol en vatte hij haar uitbarsting niet persoonlijk op. Ik natuurlijk ook niet. Thuis wilde ze vooral tegen me aan liggen, maar niets eten. Ik heb haar op tijd naar bed gebracht en ze viel zo in slaap.
Ondanks haar uitbarsting viel het me vanmiddag toch mee. Ik heb ook goede hoop dat het nu goed is voor haar, althans, voorlopig. Over twee weken mogen we weer naar de ortho om de herbstbeugel te plaatsen.

herbstbeugel
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 di, 06/11/2019 - 16:41
(Reply to #94)

Na het trekken van de kiezen was het eigenlijk heel snel weer goed. Die avond op tijd naar bed en daarna heb ik haar er ook niet meer over gehoord.
Vanmiddag de herbstbeugel laten plaatsen. Dochter werkte goed mee en het plaatsen was ook niet heel vervelend of pijnlijk gelukkig. De ortho had wel al gewaarschuwd dat de beugel in het begin - de eerste weken - veel pijn kon geven. Nou, dat hebben we geweten. Toen we weer thuis waren, voelde dochter al dat de beugel spande en een trekkend gevoel gaf en dit werd steeds erger. Ze kan de beugel er ook niet uithalen( behalve de buitenboord beugel dan), tot haar grote frustratie. De afgelopen paar uur zijn er al heel wat tranen gevloeid en boze woorden uit haar mond gekomen. Ze mag van mij best een pijnstiller, maar dat wil ze niet. Ze wil ook niet eten of drinken op het moment. Vandaag laat ik haar maar even, maar ze zal morgen toch wat moeten eten en ze zal ook gewoon naar school moeten. Ik ga haar echt niet thuis houden omdat ze last heeft van haar beugel. Dan kan ik haar straks tot aan de vakantie thuis gaan houden.
Zucht...dacht ik eindelijk dat we een flinke stap vooruit hadden gemaakt, valt het toch weer even tegen. Maar goed, we moeten door. Voor dochter. En voor haar is het het zwaarst. Dat probeer ik me zo goed mogelijk te realiseren.
Zaterdag wordt ze negen en vieren we haar feestje, zondag komt er ook nog bezoek. Hoop dat dat wat afleiding geeft.

herbstbeugel
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 ma, 07/08/2019 - 16:01
(Reply to #95)

Inmiddels een maand verder. Het begin was echt niet leuk. De eerste dagen had dochter heel veel pijn, wilde de beugel steeds eruit halen, maar dat kan dus niet. Met pijnstilling was het net te doen zodat ze tijdens de feestjes nog een beetje leuk kon doen. 's nachts ook wakker worden van de pijn en de spanning op de kaken. De buitenboordbeugel haalde ze wel heel vaak los om de spanning te verminderen, maar die moest van mij dan toch weer vast. We hebben hier de nodige aanvaringen gehad, maar ik heb ook veel met haar geknuffeld en positieve aandacht gegeven om haar te troosten (ze heeft altijd spijt na een scheldpartij of woedeuitbarsting, is echt een uiting van onmacht) en haar te steunen. Ze heeft de eerste week ook heel weinig gegeten, maar nu wel weer normaal gelukkig. Na een week of drie was het ergste wel voorbij.
Vandaag controle gehad en er is gelukkig eindelijk vooruitgang naar verwachting, dus dochter was heel blij (en ik ook).
Wel heeft ze vandaag opbeetplaatjes tegen het klemmen erbij gekregen. Het maakt haar mondje heel erg vol en praten is ook weer even lastig. Dat zorgde heel even voor wat frustratie en een paar tranen, maar die veegde ze al snel weer weg omdat ze eigenlijk juist blij wilde zijn met de vooruitgang. Gelukkig heeft ze nu vakantie en kan ze er mooi aan wennen voordat ze ermee naar school moet, hoewel ze in de vakantie wel naar de bso moet als ik moet werken. Ze gaat na de zomer naar groep 6 en komt in een combiklas groep 6/7, dus niet bij het vriendinnetje met schisis in de klas, want die gaat naar groep 5. Dat is wel jammer, want het klikte heel goed tussen die twee en ze begrijpen elkaar heel goed. Hoop dat de vriendschap blijft.
Na de zomer gaan we ook weer verder met oromyofunctionele therapie. Door alle veranderingen in beugels en de frustraties van dochter waardoor ze niet meewerkte, is besloten om even een pauze in te lassen totdat ze aan de nieuwe beugels gewend is.
Ondanks alles...zo ontzettend trots op hoe mijn dappere meisje toch telkens maar weer alles ondergaat.

pesten
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 vr, 08/23/2019 - 20:59
(Reply to #96)

De vakantie is hier inmiddels weer voorbij. De laatste controle bij de ortho was wel positief. Er zit vooruitgang is. Eindelijk.
Tijdens de vakantie kon de beugel nu wel fulltime in haar mond blijven omdat ze die niet los kan halen. De buitenboordbeugel heeft ze wel wat minder gedragen vanwege zwemmen. Naar de speeltuin moest ze die van mij wel in doen, net als de opbeetplaatjes. Regelmatig even strijd over gehad, maar ik ben daar vrij hard in. Die opbeetplaatjes vindt ze nog steeds erg vervelend, ze slist ook nog steeds behoorlijk ermee. Maar goed, ze heeft ze niet voor niks dus moeten ze gewoon gedragen worden. Deze week zijn we ook weer gestart met oromyofunctionele therapie en dat ging best weer goed. Op school gaat het helaas minder. Dochter zit nu in groep 6 van en combiklas 6/7 en met name de kinderen van groep 7 pesten haar met haar gebit. Ze maken nare opmerkingen over de stand van haar tanden en doen haar geslis na. Dochter is nogal een verlegen meisje dat zich niet durft te verweren en niks terug durft te zeggen of te doen, waardoor ze op school heel stil wordt en zich terugtrekt, maar thuis komt die frustratie er dubbel zo hard uit wat zich uit in opstandig gedrag, grote mond, overal nee op zeggen, gillen, schreeuwen, huilen om alles. En hoewel ik dat gedrag niet accepteer snap ik het ook wel weer en doet het mij ook verdriet dat haar dit overkomt. Het hele beugelgebeuren is al zwaar genoeg voor haar zonder pestgedrag, schelden, uitlachen en nadoen.

andere klas
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 di, 11/05/2019 - 16:22
(Reply to #97)

Inmiddels weer een paar maanden verder. Het gaat nu redelijk, maar de afgelopen maanden waren niet makkelijk voor mijn dochter. De opbeetplaatjes blijft ze heel irritant vinden omdat ze er - hoe goed ze haar best ook doet - toch mee blijft slissen. Op school ging het helemaal mis. De kinderen uit groep 7 bleven maar pesten met haar beugels en gebit. Uitlachen, nadoen, stomme opmerkingen maken. Als er op school over werd gesproken beweerde niemand iets te doen maar ondertussen ging het gewoon verder. Mijn dochter voelde zich in de klas niet veilig en dat uitte zich thuis in enorme driftbuien en een mega kort lontje. Voor ons allebei niet leuk. Op een gegeven moment heb ik tegen school gezegd; of ze gaat naar de andere groep 6 (geen combi) of ze gaat naar een andere school, want zij (en ik) trekt het niet langer. En toen mocht ze gelukkig na de herfstvakantie naar de andere klas. Eindelijk weer een blij meisje thuis. Tuurlijk wordt er door die kinderen uit groep 7 nog wel eens wat geroepen in de pauze, maar ze kan zich nu in ieder geval in de klas veilig voelen. Na de zomer hebben we ook de omft weer opgepakt en hoewel het begin nog niet zo lekker ging (ook door alle perikelen op school), loopt het nu weer prima. Qua beugels gaat het langzaam maar gestaag vooruit. Maar het kaakklemmen blijft wel een probleem. De opbeetplaatjes voorkomen wel schade aan haar gebit, maar niet het klemmen zelf. De ortho heeft vorige week voorgesteld om de kaakspieren te verslappen met hele kleine prikjes botox. En heel eerlijk...dat vind ik toch wel een dingetje. Het kind is negen jaar. Maar anderzijds weet ik ook dat het wel kan helpen, wordt ook gebruikt bij kinderen met spasmen zodat ze beter kunnen bewegen. We denken er nog even over na. Maar dochter vond het idee van spuiten in haar gezicht heel naar en riep al meteen dat ze dat niet wilde. Nou ja, ze wil wel meer niet wat ze toch moet. En eigenlijk al best wel veel. En de laatste tijd heeft ze het best zwaar met alles wat ze heeft en moet ondergaan. We moeten door, maar misschien moeten we soms ook even stilstaan bij wat haar gevoelens en ervaringen zijn over alles.

Atlas
Jo-Janneke
Offline
Laatst gezien: 10 maanden 1 week geleden
Geregistreerd: 11/07/2019 - 11:36
door Jo-Janneke do, 11/07/2019 - 11:43

Zou beginnen bij de basis.. Zaken als (klein) beenlengteverschil en verkeerde beet hebben vaak te maken met scheefstand van de atlas, dus die bovenste nekwervel. Atlascorrectie zou deel van het probleem kunnen oplossen. Onder scheefstand van de atlas kunnen overigens weer andere problemen liggen, zoals bij mij de verloren tweelinghelft, waardoor lichaam scheef stond. Atlascorrectie met apparaat werkte bij mij daarom maar tijdelijk, waarna ik bij andere therapeut terecht kwam.

Atlas
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 di, 01/14/2020 - 13:06
(Reply to #99)

Hallo Jo-Janneke,
Bij mijn weten heeft mijn dochter geen beenlengteverschil en ook geen scheve ruggenwervels. Ze is vorig jaar nog bij de schoolarts/ggd geweest en die heeft niks geconstateerd. Ook staat ze gewoon recht en loopt ze normaal. Naar aanleiding van je bericht heb ik er zelf ook nog even naar gekeken, maar ik zie ook geen afwijkende dingen.
Inmiddels zijn we weer een paar maanden verder en hebben we besloten om toch botox te proberen om haar kaakspieren te ontspannen, waardoor ze minder zal klemmen en de beugels hun werk beter kunnen doen. Dochter wordt over een klein half jaar namelijk alweer tien jaar en dan wil de ortho hoe dan ook starten met een slotjesbeugel. Het is daarvoor wel zeer wenselijk dat de overbeet dan beperkt is tot een niveau waarbij alleen de buitenboordbeugel de rest kan doen (tot de kaakoperatie die ze in de puberteit vrijwel zeker gaat krijgen). Vorige week zijn de eerste prikjes gezet. Aan elke kant heeft ze drie prikjes in haar kaakspieren gehad. Ze was boos en ze vond het niet leuk, maar omdat het wel verdoofd was met zalf, heeft ze niet echt pijn gehad. Over drie maanden krijgt ze weer botoxprikjes en daarna elk half jaar.
Vlak voor de kerst hadden we weer een afspraak bij de oogarts. Haar juf had opgemerkt dat ze het bord moeilijk kon lezen. En inderdaad, haar ogen waren weer fors achteruit gegaan; van -4 naar -5 en -5,25. Dochter was intens boos en verdrietig toen de oogarts dit had gemeten. Ze wilde niet dat haar ogen achteruit gingen en ze deed toch zo goed haar best met die stomme druppels? Waarom had het dan toch allemaal geen zin? De oogarts legde uit dat de druppels de achteruitgang zouden remmen, niet helemaal stoppen. Zonder druppels had ze misschien al wel -6 gehad. En dat ze ook niet bij iedereen even goed werken en dat zij daar misschien wat pech mee had. Dochter schreeuwde dat ze ook altijd overal pech mee had en dat ze helemaal klaar was met alles. Ze ging geen bril meer dragen en geen beugels meer want dat was toch allemaal stom en zinloos. Ze gooide haar buitenboordbeugel en haar bril op het bureau en rende boos de kamer uit. Omdat ze natuurlijk geen klap zag, is ze van de trap gevallen waardoor ze een hersenschudding heeft opgelopen. Toen was ze zo mogelijk nog kwader. Enerzijds kookte ik van woede om haar gedrag, maar anderzijds snapte ik haar verdriet en onmacht en het daaruit voortkomende gedrag heel goed. Ze heeft echt flink drama gemaakt in het ziekenhuis. Ze wilde niet mee naar huis omdat ze niet bij mij wilde zijn maar ze wist ook niet wat ze dan wel wilde. Op de parkeerplaats wilde ze weer wegrennen, maar ik heb haar toen heel stevig bij haar arm gegrepen (weer gillen en schreeuwen), maar ze had nog steeds geen bril op en ik wil niet dat ze onder een auto komt. Thuis heeft ze daarna een paar dagen heel veel geslapen. En gehuild. En boos geweest. Ik denk dat ik haar verdriet om alles, dat zich toch maar blijft opstapelen, toch een beetje heb onderschat in eerste instantie. Ik heb heel veel naast haar gezeten. Haar vastgehouden en geknuffeld. Liefde en begrip getoond en samen met haar gehuild. Na een paar dagen werd ze wat rustiger en weer meer voor rede vatbaar. Minder boos, minder tranen, minder slapen en af en toe vroeg ze zelfs zelf om een spelletje te doen of wilde ze iets doen of zien. Ik heb de regie wat betreft beugels en bril dragen heel even bij haar gelaten. De beugels bleven dus uit. De bril zette ze op als ze die nodig had voor wat ze wilde doen en vaak bleef die dan ook wel een hele tijd op.
Na een week heb ik gezegd dat de beugels weer in de mond moesten. Dat was even boos zijn, moeilijk doen en verdrietig zijn, maar ze snapte het wel en deed het ook netjes. Vervolgens heb ik haar de keuze gegeven: nieuwe glazen in je huidige bril of een nieuwe bril. Ze zei aanvankelijk dat ze alleen nieuwe glazen wilde, want anders viel het iedereen zo op dat ze een nieuwe bril had en dat haar ogen achteruit gegaan waren en dat wilde ze niet. Maar toen we bij de opticien kwamen, zag ze een hele mooie bril en die wilde ze toch even passen. En eerlijk, hij paste helemaal bij haar dus die is het toch geworden. Inmiddels gaat het weer een heel stuk beter met dochter. Alsof ze een beetje berust is in haar lot. Ik denk dat ze die paar dagen niks hoeven ook echt nodig heeft gehad om haar gevoelens te verwerken, eruit te gooien en alles op een rijtje te krijgen. Ik heb daar heel lang niet aan toe willen geven om die ruimte te bieden, uit angst dat ze daarna nog veel meer ruimte zou claimen om weerstand te bieden, maar ik kan nu alleen maar zeggen dat het haar enorm goed heeft gedaan. Ik ben trots op haar om hoe veerkrachtig ze is en om wat ze toch maar allemaal doorstaat. Dat heb ik ook zeker gezegd.

update
LK3
Offline
Laatst gezien: 5 dagen 7 uur geleden
Geregistreerd: 04/07/2017 - 10:40
door LK3 vr, 04/17/2020 - 15:50
(Reply to #100)

Inmiddels weer drie maanden verder en in een heel andere wereld. Eigenlijk zou dochter afgelopen week de tweede set botoxspuiten gezet krijgen. Maar half maart werden wij al gebeld dat we met enige spoed moesten komen omdat de ortho vreesde dat door corona alle reguliere niet spoedeisende zorg stop kwam te liggen. Ik schrok daar toen wel een beetje van. Maar het is wel gebeurd, dus fijn dat er ruimte was om die prikken iets eerder te zetten. De prikken vond dochter niet zo heel fijn, maar ze werkte wel goed mee en heeft niet echt pijn gehad. De controles liggen nu even stil door corona. Dochter moet wel de beugels blijven dragen zoals ze al deed. De buitenboordbeugel werd na de botoxprikken al meteen wat strakker afgesteld voor de komende periode. Dat gaf vooral de eerste week veel extra spanning op de kaken. OMFT gaat momenteel digitaal. Niet ideaal, maar wel fijn dat het kan. Ik merk ook dat nu dochter niet naar school gaat, dat ze veel minder zeurt over beugels en opbeetplaatjes dragen. Dus dat is fijn. Alleen ze mist haar vriendinnetjes wel. Logisch ook.
De volgende fase qua beugel zouden slotjes zijn, als ze tien jaar wordt in juni. Voor de ortho was dat heilig, maar nu alles anders is, is het nog maar de vraag of het kan. Voor mij maakt een beetje later ook niet uit. Als de vorderingen maar niet stilvallen of zelfs weer achteruitgaan. Dat zou heel zonde zijn. Hopelijk wordt alles snel weer normaal.

Pagina 10 van 11